• 6 1
  • 4

راهکارهایی برای آموزش آنها که همدردی کردن نمی‌دانند

من واقعاً نمی‌دانم چطور به شوهرم دلداری بدهم

شنبه 27 دی 1393 ساعت 15:58
جام جم سرا: جوانی ۲۴ ساله‌ام و ۲ ماه است که عقد کرده‌ایم. وقتی شوهرم از چیزی ناراحت می‌شود یا مشکلی برایش پیش می‌آید و به من می‌گوید، نمی‌توانم دلداری‌اش بدهم یا آن چیزی که او را آرام می‌کند به زبان بیاورم و در مدتی که صحبت می‌کند من ساکتم. چه کار کنم؟

با توجه به اینکه فقط ۲ ماه از شروع زندگی مشترکتان گذشته، بهتر است کمی صبور باشید تا با شناخت بهتر شوهرتان بتوانید ارتباط موثرتری با او برقرار کنید. با این حال باید توجه داشته باشید که دلداری یا همدلی یعنی اینکه فرد بتواند زندگی دیگران را حتی زمانی که در شرایط آنان قرار ندارد، درک کند. همدلی با دیگران به افراد کمک می‌کند تا بتوانند نظرات انسان‌های دیگر را حتی وقتی با نظرات آن‌ها متفاوت است، بپذیرند و به آن‌ها احترام بگذارند. بنابراین ما توانایی پاسخ دادن به عواطف دیگران با عواطفی شبیه به خود آن‌ها را همدلی تعریف می‌کنیم.

راهکارهای زیر می‌تواند مهارت شما را در همدلی کردن با شوهرتان بالا ببرد؛ بویژه آن‌که گفته‌اید نمی‌دانم چطور با دلداری دادن باعث آرامش شوهرم شوم.


احساسات خودتان را بشناسید

چون همدلی بر پایه خودآگاهی است، باید هرچه بیشتر از احساسات خودتان آگاهی داشته باشید تا بهتر بتوانید احساسات دیگران را درک کنید. همچنین شما باید در زمان همدلی به حالات چهره و حرکات شوهرتان توجه کنید. چنین رفتارهایی باعث می‌شود که شوهرتان حس همدردی شما را باور کند.


خودتان را جای شوهرتان بگذارید

با درک احساسات شوهرتان به او بفهمانید که برایش اهمیت، ارزش و احترام قائل هستید. برای همدلی و همدردی موثر در ارتباط با شوهرتان یا دیگران قبل از اقدام به هر عملی، لحظه‌ای هم که شده خود را به جای آن‌ها قرار دهید تا واکنش شما منطقی‌تر باشد.


احساس همدلی را از بین نبرید

از رفتارهایی که احساس همدلی را در شوهرتان از بین می‌برد و باعث می‌شود که شوهرتان تمایلی به همدردی و همدلی با شما نداشته باشد، پرهیز کنید. به طور مثال، دستور دادن، قضاوت کردن، نصیحت کردن و سرزنش کردن احساس همدلی را از بین می‌برد که باید از این رفتار‌ها پرهیز کنید. در همدلی با شوهرتان، هیچ‌گاه او را مقصر ندانید و سرزنش نکنید. به طور مثال، گفتن جملاتی مانند تقصیر خودت است یا همیشه از این نوع مشکل‌ها داری، به جای همدردی، آرامش شوهرتان را بر هم می‌زند.


احساسات خود را شمرده بیان کنید

هنگام همدلی و همدردی با شوهرتان، احساسات خود را شمرده بیان کنید تا او احساس آرامش بیشتری از ارتباط با شما داشته باشد. همچنین به سخنان شوهرتان کاملا گوش کنید و به او اطمینان دهید که سعی دارید مانند او به مشکل توجه کنید تا با کمک یکدیگر، بهترین راه حل را بیابید.


فقط راه حل ارائه ندهید

سعی کنید در همدلی، راه حل ارائه ندهید چون شوهرتان دلش می‌خواهد فقط ناراحتی خود را با شما در میان بگذارد و از جانب شما درک شود. همچنین در همدلی برای طرف مقابل دلسوزی یا ترحم بیجا نداشته باشید. برای مثال، نگویید «وای! بیچاره تو، که چقدر مصیبت کشیدی!» یا «فکر نمی‌کردم چنین مشکل بزرگی داشته باشی.»


مشکلات شوهرتان را کوچک نپندارید

برای اینکه شوهرتان با همدردی شما، احساس آرامش بیشتری پیدا کند، نباید مشکلات او را کوچک و بی‌ارزش بپندارید. برای مثال، نگویید «ای بابا اینکه مشکلی نیست» یا «اگر جای من بودی، با این همه مشکل چه می‌کردی؟» چنین جملاتی باعث می‌شود که شوهرتان از درد دل با شما پرهیز کند و تلاش شما برای دلداری او بی‌نتیجه شود. (نسیم احمدی - کار‌شناس ارشد روان‌شناسی بالینی/خراسان)

به اشتراک گذاری
کد خبر : 1798310225214970596
لینک کوتاه :

ارسال نظر

  • مخاطبان گرامی، برای انتشار نظرات لطفا نکات زیر را رعایت فرمایید:
  • 1- نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • 2- نظرات حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های اسلامی منتشر نمی‌شود.
  • 3- نظرات پس از ویرایش ارسال می‌شود.
تصویر امنیتی:

نظرات شما ( 4 نظر )

سلام .همسر من اصلا مشكلاتشو بیان نمیكنه كه بخوام باهاش همدلی و همدردی كنم . همیشه میریزه توخودش و ناراحته . منم نمیدونم چه جوری باید ارومش كنم. میشه منو راهنمایی كنید.
سلام.آقایان با خانم ها تفاوت هایی دارند كه باید آنها را شناخت تا بهتر زندگی كرد.یكی از تفاوت ها همین است كه خانم ها هنگام ناراحتی و مشكلات دوست دارند آن را بیان كنند.پس با دوست یا مادر و خواهرشان در میان می گذارند و طی حرف زدن به آرامش می رسند.اما عموم آقایان این گونه تیستند سكوت می كنند و برای مدتی می روند در غار تنهایی.پرس و جوی مداوم دیگران نیز اعصابشان را خرد می كند و حتی گاهی پرخاشگری و بداخلاقی می كنند.این مدل رفتار ،‌توهین به همسر نیست و اطرافیان نباید فكر كنند دوستشان ندارد یا مورد اطمینان نیستند،‌بلكه این یك ویژگی شخصیتی وابسته به جنسیت است.بهترین كار در این مواقع این است كه محیط را آرام نگه دارید.از ا«چه باعث جر و بحث می شود خودداری كنید.اگر خواسته ای دارید آن را به بعد موكول كنید .از فرزندان بخواهید مسبب آرامش باشند تا این مدت كه طولانی نخواهد بود،‌بگذرد.همین كار كه شما به شرایط همسرتان احترام می گذارید و ایشان را درك می كنید و شرایط را مناسب نگه می دارید ،‌خودش كمك است برای حل مشكل.قرار نیست همه راه حل ها به خود مسأله برسد.راه های جانبی كمك كننده كه باعث می شود در آرامش تصمیم مناسب گرفت برای حل مشكل،‌خودش بزرگ ترین حلال مسائل است.پس نگران نباشید.موفق باشید. لیلاكامرانی،‌كارشناس ارشد روان شناسی بالینی
واقعا عالی بود ممنون
خسته نباشید واقعا تنهایی فكر كردی اینا رو بچه ها هم میدونن....حداقل یه چی نو بگین
خانم عزیز زود دست بكار شوید تا زن دوم را فراهم ننموده است
 

اخبار مرتبط

پربازدیدها

آخرین مطالب همه سایت

ضمیمه این هفته