اعترافی دیرهنگام اما پر از عبرت!
سعید کمالیدهقان، خبرنگار روزنامه بریتانیایی «گاردین» در اعترافی مهم و دیرهنگام گفته که مصاحبه جنجالی و ضدایرانی او با سکینه محمدیآشتیانی، کاملا غیرواقعی و ساخته ذهن خودش بوده است!
سعید کمالیدهقان، خبرنگار روزنامه بریتانیایی «گاردین» در اعترافی مهم و دیرهنگام گفته که مصاحبه جنجالی و ضدایرانی او با سکینه محمدیآشتیانی، کاملا غیرواقعی و ساخته ذهن خودش بوده است!
آیا مفاهیمی، چون وحدت، صلح شرافتمندانه و پیروزی میتواند نام مستعار تفرقه، صلح ناشرافتمندانه و تسلیم به بردگی و ذلت و شکست باشد؟ آیا همه از یک وحدت و به گرد یک محور و هدف سخن میگویند؟
تعریف جنگ، عبارت است از تحمیل اراده یک طرف، یک کشور یا ائتلافی از کشورها بر طرف دیگر یا کشور دیگر یا ائتلافی از کشورهای دیگر با استفاده از اهرمها و ابزارها و اقدامات مختلف. اگر از اهرمهای نظامی استفاده شود، یک جنگ نظامی رخ میدهد.
آمریکا اینبار تلاش میکند آنچه را در میدان نظامی به دست نیاورده، از مسیر اقتصاد و محاصره مالی به دست آورد؛ پروژهای که واشنگتن با عناوینی چون «بزرگترین حمله مالی» و «محاصره کامل اقتصادی» علیه ایران معرفی کرده و هدف آن، بستن مسیرهای درآمدی تهران و همزمان وادار کردن کشورهای طرف معامله با ایران به انتخاب میان تهران و واشنگتن است.
پروندهٔ جفری اپستین، سرمایهدار محکوم به قاچاق جنسی کودکان ، در سالهای اخیر از یک رسوایی اخلاقی، جنسی فراتر رفته و به نمادی از بحران مشروعیت در نظم بینالملل تبدیل شده است. اسناد منتشرشده از این پرونده، تصویری هولناک از شبکهای ارائه میدهد که در آن ثروت، قدرت و مصونیت، بستری برای بهرهکشی سیستماتیک از زنان و کودکان فراهم آورده است. در فوریهٔ ۲۰۲۶، گروهی از کارشناسان مستقل منصوبشده توسط شورای حقوق بشر سازمان ملل، اسناد اپستین را حاوی «شواهد هشداردهنده و معتبر از تجاوز سیستماتیک و گسترده، قاچاق انسان و بهرهکشی از زنان و دختران» توصیف کردند و هشدار دادند که این اقدامات ممکن است معیارهای حقوقی «جنایت علیه بشریت» را احراز کنند. این مقاله با روش تحلیلی-توصیفی و با تکیه بر اسناد رسمی سازمان ملل، گزارشهای معتبر و قوانین داخلی ایران، به بررسی مبانی حقوقی حضور ایران در این پرونده و ظرفیتهای اقدام در سطح بینالمللی و داخلی میپردازد. یافتههای پژوهش نشان میدهد که اصل صلاحیت جهانی، لایحهٔ در دست تصویب «صلاحیت دادگاههای ایران در رسیدگی به جنایات بینالمللی» و اصول ۳، ۱۵۲ و ۱۵۴ قانون اساسی، چارچوب حقوقی مناسبی برای اقدام ایران فراهم میآورند. با این حال، موانعی چون اصل مصونیت دولتها، عدم امکان اجرای احکام و عدم عضویت ایران در دیوان کیفری بینالمللی، تحقق عملیِ عدالت را با چالش مواجه میسازد.
۷۷۱ بیمار پروانهای ایرانی که سالها هزینه تحریمهای دارویی آمریکا را با درد، زخم و محرومیت پرداختهاند، حالا نخستین غرامت را از اموال توقیفشده دولت آمریکا دریافت میکنند؛ اقدامی کمسابقه که میتواند الگوی خوبی برای مقابله با سایر جنایات آمریکا باشد.
فرمانده کل ارتش گفت: ما باید دشمن را ناکام بگذاریم و آنقدر تلخی ناکامی را در کام دشمن بریزیم که بداند ایران جای این نیست که از آن سوی دنیا بیاید و بگوید نقشه کشور را عوض میکنم.
در بسیاری از جوامع، رابطه میان مردم و ساختارهای رسمی در زمان انتخابات، بحرانها یا تحولات سیاسی به اوج میرسد اما حفظ این رابطه پس از پایان رقابتهای انتخاباتی و استقرار مسئولان، دشوارتر از جلب رأی عمومی است. در شرایط جنگی و پس شهادت قائد و اتفاقات بسیار مهم ملت مبعوثشده بلغ بر۱۷۰ شب در میادین حضور داشتهاند و شهروندان انتظار دارند صدایشان شنیده شود، مطالباتشان در سیاستگذاری بازتاب پیدا کند و مسئولان در برابر تصمیمهای خود پاسخگو باشند. در مقابل، نهادهای رسمی نیز گاه اعتراضها و نقدهای اجتماعی را نه بهعنوان بخشی از سازوکار اصلاح، بلکه بهمثابه تهدیدی علیه نظم سیاسی تلقی میکنند. حاصل این سوءبرداشت متقابل، شکلگیری شکافی است که اگر بهموقع مدیریت نشود، میتواند اعتماد عمومی، سرمایه اجتماعی و کارآمدی حکمرانی را تضعیف کند.
رئیسجمهور آمریکا با هدف پیروزی سریع و قاطع، حمله وحشیانه خود به ایران را در نهم اسفند آغاز کرد و علنا اظهار داشت که ظرف چند روز این جنگ را با پیروزی کامل به پایان خواهد رساند. امروز که حدود شش ماه از آن روز میگذرد، شاهد هستیم آمریکا و رئیسجمهور متوهمش نهتنها نتوانستهاند به پیروزی قاطع دست یابند بلکه تحلیلگران مسائل نظامی و سیاسی در سراسر جهان معتقدند آمریکا یکی از بزرگترین شکستهای خود را در مواجهه نظامی با ایران متحمل شده و پیروز قطعی این میدان ایران است. این پیروزی در سایه رهبری هوشمندانه حضرت آیتالله سیدمجتبی خامنهای، شجاعت بینظیر نیروهای مسلح و پایداری و استقامت مردم ایران با توکل بر خداوند بزرگ بهدست آمده است.
حقیقت آن است که انسان نسبت به غلطترین پندار مخالفان خود هم ممکن است احساس احترام داشته باشد اما وقتی با دروغگویی و سیاستبازی سخیف و پیشبرد اهداف حزبی به هر قیمت و بدون ذرهای باور بهراستی مواجه میشود، دیگر ارزشی برای آنان قائل نیست.