حماسه نگار جنگ رمضان
دیپلماسی با اتکاء به لانچر (۲۳)
مگر قرار است راه قدس از اسلام آباد بگذرد که منتظر معجره در این مذاکرات باشیم؟
مگر قرار است راه قدس از اسلام آباد بگذرد که منتظر معجره در این مذاکرات باشیم؟
امسال در شرایطی به سالگرد ارتحال امام خمینی (ره) میرسیم که امام شهید هم در میان ما حضور ندارد، اما وقتی به میراث این دو امام بزرگ میاندیشیم باید گفت مجاهدتهای آنها به ثمر نشسته و مأموریت آنها انجام شده است.
و این سخن از روزگار آموختهام، نه از کتب تنها، که مردمان در کارِ دل، سخت به خطا میروند. بسیاری چیزها را بزرگ شمارند که بزرگ نیست، و بسیاری چیزها را خرد انگارند که ستونِ کارِ عالم بر آن است و ایشان ندانند.
کتاب «حاج تقی» یک اثر تاریخ شفاهی و مستندنگارانه است که بر پایه خاطرات و روایتهای «حاجمحمدتقی علایی» از شاهدان عینی حوادث منتهی به قیام ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ در پیشوا و ورامین شکل گرفته است. هسته اصلی کتاب، بازسازی فضای اجتماعی و سیاسی منطقه پیشوا و ورامین در آستانه و جریان قیام ۱۵ خرداد است.
امامت، روح و شاکله پیشرفت و توسعه جامعه اسلامی در ابعاد مختلف است. روز غدیر، روزی که آیه «الْیَوْمَ أَکْمَلْتُ لَکُمْ دِینَکُمْ و اَتمَمْتُ عَلَیْکُمْ نِعْمَتِی وَ رَضِیتُ لَکُمُ الْإِسْلَامَ دِیناً» نازل شد، نشان میدهد این یک جریان خاص و برای یک روز نیست بلکه از روز غدیر آغاز شده و به امام زمان(عج) ختم میشود. یعنی این جریان امامت و ولایت چنان گسترده است که جریانهای دوران غیبت و حتی ولایت فقیه و حکومت اسلامی نیز در ذیل و سایه همین جریان تعریف میشوند.
نام امام خمینی بیش از هر چیز با قیام ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ و پیروزی انقلاب اسلامی گره خورده است، اما واقعیت آن است که ظهور ایشان بهعنوان رهبر یک نهضت فراگیر، محصول سالها تلاش علمی، فرهنگی و سیاسی بود. هنگامی که در خرداد ۱۳۴۲ میلیونها ایرانی نام امام خمینی را بهعنوان رهبر اعتراضات علیه حکومت پهلوی بر زبان آوردند، او برای جامعه مذهبی ایران چهرهای ناشناخته نبود؛ بلکه فقیهی برجسته، استادی محبوب در حوزه علمیه قم، اندیشمندی منتقد و شخصیتی آشنا با تحولات سیاسی کشور بهشمار میرفت.
خاورمیانه، ایران، آذربایجانغربی، سردشت. روز هفتم تیرماه سال ۱۳۶۶ است. سردشت در سرزمین دشتهای پهناور، در دل دامنههای رشتهکوه زاگرس آرامیده است. مردم و نشانهها این شهر را به زادگاه زرتشت، پیامبر یکتاپرست نسبت میدهند.
هر نوشتنی، سختیها و ملالتهایی دارد که بر هیچکس پوشیده نیست. ما به طور کلی در زندگی با مقولهای به نام روایت روبهرو هستیم. روایت ابزاری برای بیان رخدادهایی است که ما شاهد یا عامل آن هستیم و این روایت است که زندگی ما را میسازد و انسان ناطق با روایت حرکت میکند. اثر روایت، کشف حقیقت و واقعیت است. ما انسانها تمایل داریم برای هر مبحثی، روایت تولید کنیم. اتفاقاتی که امروز رخ میدهد روایات فردای ما و اتفاقات دیروز پدیدآورنده روایات امروز ما هستند. داستان، خاطره، قصه و ... همه نوعی روایتند.
دبی، آمریکایی کوچک بود در دهه ۸۰. مجموعهای از آسمانخراشهای عظیم و اتوبانهای پهن و مراکز خرید مدرن و عجایب گوناگون که در میان بیابانی کوچک ناخواسته تداعیکننده «بابل» بود برای همه ایرانیهایی که با تورهای سهشب و چهار روز ارزانقیمت زیر یکمیلیون تومان خود را به این شهر عجیب میرساندند.
نمایش «ذرات آشوب» بهکارگردانی ابراهیم پشتکوهی از تازهترین اثر این کارگردان است که اینروزها در سالن اصلی مجموعه تئاتر شهر روی صحنه میرود. پشتکوهی که در سالهای گذشته با آثاری متاثر از فرهنگ، آیینها و زیست جنوب ایران شناخته شده است، در این نمایش نیز بهسراغ جهانی رفته که از جنوب ایران یعنی زادگاهش سرچشمه میگیرد. این نمایش در گذشته یکنوبت دیگر با گروه بازیگران دیگری روی صحنه رفته و حالا همزمان با آتشبس و مسائلی که در تنگه هرمز و خلیجفارس بهوجود آمد، دوباره روی صحنه رفته است. ناگفته نماند که افتتاحیه این نمایش هم به خانوادههای شهدای ناو دنا و چند نفر از بازماندگان این حمله ناجوانمردانه تقدیم شد که از همه آنها با حضورشان روی صحنه تقدیر بهعمل آمد. ذرات آشوب به مقاومت مردم در برابر پرتغالیها و رهایی از یوغ آنها میپردازد. بهتعبیر دیگر که البته جزو خلاصه نمایش است، میتوان گفت داستان خیزش مردم در بستر عشق و خون است که جنون و جادوی جنوب را بههمراه موسیقی زنده بهتصویر میکشد.