جوایز کن به برندگان اهدا شد. با تلخی باید بگویم وضع اصغر فرهادی در کن امسال بسیار تراژیک بود و مفصلا خواهم گفت چرا؛ خودش در میان کارگردانها و فیلمش در میان فیلمهای نامزد و رقیب، ولو بهعنوان آخرین گزینه محتمل، جایی نداشت.
جلسه هیاتمدیره کانون کارگردانان خانه تئاتر برگزار و در این جلسه علاوه بر مصوب شدن برخی موارد، کمیته آسیب شناسی این کانون تشکیل شد.
عملیات بیتالمقدس، نقطه عطفی در تاریخ معاصر ایران است که فراتر از یک پیروزی نظامی، نمادی از اراده، ایمان و اتحاد ملی برای بازپسگیری خرمشهر بود. خرمشهر، شهری که در تقویم تاریخ نامش با مقاومت و پایداری گره خورده، در ذهن ایرانیان نه یک نقطه جغرافیایی، بلکه نماد عزت ملی است. با گذشت دههها از این نبرد حماسی، پرسشی بنیادین مطرح میشود؛ چگونه میتوان این تجربیات عمیق و رشادتهای بیبدیل رزمندگان را به گونهای روایت کرد که برای نسلهای جدید، بهویژه نسل زد و آلفا، ملموس، جذاب و اثرگذار باشد؟ پاسخ در گذار از روایتهای سنتی به سوی «ادبیات مدرن» نهفته است.
دوشنبه ۴ خردادماه ۱۴۰۵ در تالار همایش تلاش تهران برگزار میشود.
در تقویم پرافتخار ایران اسلامی روز چهارم خردادماه نمادی از تبلور اراده پولادین ملتی است که در برابر سهمگینترین هجمههای نظامی قامت خم نکرد. دزفول اعتبار خوزستان و پایتخت مقاومت ایران است؛ شهری که در هشت سال دفاع مقدس زیر باران بیامان ۱۷۶موشک غولپیکر، ۲۵۰۰گلوله توپ و صدها راکت هوایی، نهتنها از سکنه خالی نشد بلکه به دژی تسخیرناپذیر بدل گردید. «بلد الصواریخ» عنوانی بود که دشمن بعثی با استیصال بر این شهر نهاد؛ لقبی که گواهی میدهد چگونه بازسازی همزمان ویرانهها در حین وقوع حملات و اقامه مستمر نماز جمعه به امامت آیتالله قاضی این شهر را به نمادی جهانی از ایستادگی تبدیل کرد تا امروز این سلحشوری میراثی برای عبرت تاریخ باشد.
جایگاه اداری و اجتماعیاش طوری بود که خیلیها او را میشناختند. با اینحال دوست نداشت اسم و رسمش سر زبانها بیفتد. ما او را حاجی بادفر صدا میزدیم؛ حاج اسدالله بادفر بچه شهرستان ملکشاهی استان ایلام. حاجی بادفر سروزبان و قلم توانمندی داشت ولی تمایل چندانی به حضور در رسانهها و دیدهشدن، نشان نمیداد. شاید همین علاقه به گمنامی و کارکردن با چراغ خاموش، بهانهای شد تا خدا پایان قصه او را جوری بنویسد که نامش به گوش دوست و دشمن برسد. حاجی روز نهم اسفندماه در ساختمان بیت رهبری شهید شد. همین محل شهادت، نام و آوازه او را به سمعونظر مخاطبین رسانههای داخلی و خارجی رساند. هرچند که هنوز زود است برای شناختن او و امثال او. حتما در آینده کتابها، فیلمها و روایتها، سردار اسدالله بادفر را به جامعه معرفی میکنند. زندگی آقای بادفر، از اردیبهشت ۱۳۴۴ تا اسفندماه ۱۴۰۴، گفتنیها و شنیدنیهای فراوانی دارد که انشاءالله در این یادداشت به گوشهای از آنها اشاره میکنیم.
مجید اخشابی یکی از خوانندگان نامآشنا در حوزه موسیقی ایرانی بهشمار میرود. او که عضو هیاتعلمی و دانشیار دانشگاه و موسیقیدرمانگر است، همچنین در این سالها بهعنوان آهنگساز، تنظیمکننده، نوازنده و پژوهشگر نیز فعالیتهای متعددی درا ین حیطه داشته است. مخاطبان دهههای ۷۰ و ۸۰، سریالهایی چون همراز، محله بندهنواز، خانهبهدوش، متهم گریخت و ... را با صدای این خواننده در تیتراژ این آثار به یاد دارند. اخشابی از معدود هنرمندانی است که به موازات فعالیت عملی، به شکل علمی هم روی موسیقی ایرانی به پژوهش پرداخته و دارای مدرک پسادکترای موسیقیدرمانی است. برگزاری کارگاههای موسیقیدرمانی در استانهای مختلف کشور بهانهای شد تا با این هنرمند به گفتوگو بنشینیم.
در چهار دهه گذشته، جمهوری اسلامی ایران تجربهای را از سر گذرانده که با بسیاری از الگوهای شناختهشده علوم اجتماعی مدرن تفاوت دارد. علوم اجتماعی مدرن ــ از سیاست و فلسفه گرفته تا جامعهشناسی و روانشناسی اجتماعی ــ عمدتا بر این پیشفرض استوار بودهاند که فهم و هدایت جامعه در اختیار نخبگان است و آنان به دلیل برخورداری از دانش تخصصی، «یک سر و گردن» بالاتر از تودههای مردم قرار میگیرند اما انقلاب اسلامی ایران از ابتدا بر اراده مردم عادی شکل گرفت؛ نه بر محور نخبگان سیاسی و دانشگاهی.
در آغاز، افسانهای بود...افسانهای که پارسیان را در هیبت قبیلهای کوچنشین و دامدار تصویر میکرد، قبیلهای که گویی از دل استپهای بیکران برخاسته و ناگهان، چونان تندبادی خروشان، تاجتخت امپراتوری سترگ هخامنشی را بر سر نهاد.
