امروز که آسودهخاطر از جنوب لبنان غرق در خون دل میکنم، شنیدن خبر آتشبس چقدر لذتبخش است. چرا مردم ما نباید بدانند در جنوب لبنان چه میگذرد. گمان میکنید چند شهید دادهایم تا توانستیم آتشبس را از موضع قدرت به دشمن تحمیل کنیم؟
چه آتشبس مسخرهای. اکنون که دل به دریا میزنم تا از محاصره دریایی آمریکا سردربیاورم، عملیاتی تصور میکنم که انگار قبل از شروع، شکست خورده باشد؛ و شاید عملیات فریب باشد و تمرکز آمریکا همچنان روی عملیات زمینیست.
در اسلام آباد چه گذشت؟
مگر قرار است راه قدس از اسلام آباد بگذرد که منتظر معجره در این مذاکرات باشیم؟
دنبال دلایل پیشنهاد آتشبس توسط ترامپ بودم. اسناد نشان میدهد تمام ماجرا پس از شکست عملیات ربودن اورانیم ایران استارت خورد. کنجکاویم از ماجرای اطراف اصفهان بیشتر شد و پس از کندوکاو، به یکی از بزرگترین عملیاتهای اطلاعاتی، امنیتی و تهاجمی شکست خوردۀ آمریکا رسیدم.
امشب، اربعین قائد شهید امت، به صف نماز استغاثه میپیوندم.
مجلس یادبود شهدای خانوادهٔ قائد شهید و رهبر معظم انقلاب در حرم حضرت عبدالعظیم حسنی (ع) آغاز شد.
در تقویم پرافتخار ایران اسلامی روز چهارم خردادماه نمادی از تبلور اراده پولادین ملتی است که در برابر سهمگینترین هجمههای نظامی قامت خم نکرد. دزفول اعتبار خوزستان و پایتخت مقاومت ایران است؛ شهری که در هشت سال دفاع مقدس زیر باران بیامان ۱۷۶موشک غولپیکر، ۲۵۰۰گلوله توپ و صدها راکت هوایی، نهتنها از سکنه خالی نشد بلکه به دژی تسخیرناپذیر بدل گردید. «بلد الصواریخ» عنوانی بود که دشمن بعثی با استیصال بر این شهر نهاد؛ لقبی که گواهی میدهد چگونه بازسازی همزمان ویرانهها در حین وقوع حملات و اقامه مستمر نماز جمعه به امامت آیتالله قاضی این شهر را به نمادی جهانی از ایستادگی تبدیل کرد تا امروز این سلحشوری میراثی برای عبرت تاریخ باشد.
جایگاه اداری و اجتماعیاش طوری بود که خیلیها او را میشناختند. با اینحال دوست نداشت اسم و رسمش سر زبانها بیفتد. ما او را حاجی بادفر صدا میزدیم؛ حاج اسدالله بادفر بچه شهرستان ملکشاهی استان ایلام. حاجی بادفر سروزبان و قلم توانمندی داشت ولی تمایل چندانی به حضور در رسانهها و دیدهشدن، نشان نمیداد. شاید همین علاقه به گمنامی و کارکردن با چراغ خاموش، بهانهای شد تا خدا پایان قصه او را جوری بنویسد که نامش به گوش دوست و دشمن برسد. حاجی روز نهم اسفندماه در ساختمان بیت رهبری شهید شد. همین محل شهادت، نام و آوازه او را به سمعونظر مخاطبین رسانههای داخلی و خارجی رساند. هرچند که هنوز زود است برای شناختن او و امثال او. حتما در آینده کتابها، فیلمها و روایتها، سردار اسدالله بادفر را به جامعه معرفی میکنند. زندگی آقای بادفر، از اردیبهشت ۱۳۴۴ تا اسفندماه ۱۴۰۴، گفتنیها و شنیدنیهای فراوانی دارد که انشاءالله در این یادداشت به گوشهای از آنها اشاره میکنیم.
آیا این آتشبس به صلح پایدار خواهد رسید؟ اگر شروع کننده جنگ درخواست آتش بس بدهد، آیا به معنی شکست آن کشور نیست؟