اگرچه وینس گیلیگان، سازنده سریال«پلوریبس» (Pluribus) ادعا کرده که این سریال درباره هوشمصنوعی نیست و حتی با جملاتی نفرت خود را از آن ابراز داشته اما آنچه در اثر تماشای قسمت مختلف آن به نظر متبادر شده و از قضا اغلب مخاطبان هم بر این نکته متفق هستند، شکلی از هوشمصنوعی است اگر از دنیای مجازی به دنیای واقعی بیاید، چیزی شبیه به همین دنیای پلوریبس خواهد شد.
روزی که یکسال برای رسیدنش لحظهها را میشماریم. به امید روزی که سالروز میلادشان، روز ظهورشان باشد. انتظار بدون آگاهی اما بیفایده است، باید بخوانیم و بدانیم و بشناسیم، تا بشود آنچه که باید... .
با شروع ماه مبارک رمضان، دلهای مؤمنان سرشار از شوق و آمادگی برای بهرهگیری از این ضیافت الهی است. شروع این ماه عزیز، آداب و اعمال خاصی دارد که انسان را برای یک ماه بندگی و خودسازی آماده میکند.
به یاد دارم زمانی که کوچکتر بودم مدام نام امام منجی را میشنیدم. سؤالات بسیاری فکر کودکسال مرا درگیر میکرد. امام منجی؟ کیست؟ چرا به او منجی میگویند؟ تا اینکه معلم سال سوم دبستان از ما خواست تا برای امام منجی نامهای بنویسیم. پس از اتمام آن نامه، آنشب تنها شبی بود که زود و آرام خوابیدم. در خواب مردی مهربان با چهرهای نورانی دیدم که از منجیبودن خود میگفت. با گذر سالها و بزرگترشدنم دریافتم که در آن خواب، حضرتمهدی(عج) را دیده بودم.
سلام به تو نوجوان امروز! به تو که دنیایی از فکرها، رویاها، هیجانات و گاهی سوالات بزرگ در سینهات موج میزند.حتما برایت پیش آمده که بخواهی احساس پیچیدهات را در یک لحظه زیبا، یک ناراحتی عمیق یا یک ایده درخشان با کسی در میان بگذاری اما کلمات در گلویت گیر میکنند. راستی، چه کسی میتواند مخاطب خوبی برای این همه افکار باشد؟
سرد بود. سردی هوا اما از آن سردی درون کمتر بود. مردی در ایوان خانه، زیر آسمان تیرهِ بیستاره نشسته و به تاریکی خیره شده بود. در دستانش، تسبیح کهنهای بود که دانههایش با گذر سالها صیقل خورده بود. صدای وزش باد، همراه با آهی که از ژرفای جان برمیخاست، فضایی از انتظاری سنگین را میآفرید. انتظاری که فقط برای یکفرد یا یک اتفاق نبود؛ انتظار یک «دگرگونی» بود.
براساس سنت هرسال در روزهای ماه مبارک رمضان نمایشگاه بینالمللی قرآن کریم برگزار میشود. امسال نیز این نمایشگاه که به دوره سیوسوم خود رسیده، با شعار «ایران در پناه قرآن» از اول تا پانزدهم اسفند در مصلای بزرگ تهران از ساعت ۱۶ تا ۲۳ در فضای حدود ۱۶ هزار مترمربع با ۷۰ غرفه و زیرمجموعه تخصصی در ۱۱ بخش نمایشگاهی و ۳ بخش فروشگاهی و ۱۴ محور محتوایی برگزار میشود.
یک بانوی بازیگر نامآشنا، واقعیترین سکانسهای بازی زندگیاش را اتود میزند؛ نیرویی ناآشنا و پنهان، با گروگانگرفتن دختر او، پیشران محرک داستان را روشن میکند و حسیترین و واقعیترین فیلمنامه خروج از بحران را برای او کارگردانی میکند. آناهیتا شمس، با حرکت بیوقفه خود، تعلیقی را میآفریند که بیننده را تا پایان فیلم، لحظهبهلحظه با خود همراه میکند.
امسال تقویم شمسی و قمری چنان رقم خورده که ماه مبارک رمضان با اسفندماه مقارن شده است؛ ماهی که برای ایرانیان نماد پایان سال، خانهتکانی، و آمادهشدن برای نوروز است. این تقارن پرمعنا، فرصتی کمنظیر برای یک «خانهتکانی معنوی» فراهم آورده است. از یک سو، ماه رمضان بهعنوان ماه نزول قرآن، ماه رحمت و مغفرت، ماهی که درهای آسمان بهروی بندگان گشوده است و از سوی دیگر، اسفندماه که یادآور پایان یک سال و آغاز سالی نوست. اما نکته عمیقتر اینجاست که ماه رمضان، بهویژه شبهای قدر آن، زمان «بستهشدن پرونده اعمال» و ثبت تقدیر یکساله انسانهاست. این مقاله به بررسی این تقارن معنادار و مفهوم عمیق «بستهشدن پرونده اعمال» در این ایام مبارک میپردازد.
رمضان از مصدر «رمض» به مفهوم شدت گرما و تابش آفتاب بر رمل، معنا شده است. انتخاب چنین واژهای به راستی از دقت نظر و لطافت خاصی برخوردار است؛ چرا که سخن از گداخته شدن است و شاید به تعبیری دگرگون شدن در زیر آفتاب گرم و سوزان نفس و تحمل ضربات بیامانش، زیرا که رمضان ماه تحمل شدائد و عطش است.