لوگوی جام جم ورزشی
  • می خواهند من هم بی حاشیه نمانم

    انگار رودررو‌شدن پرسپولیس و سپاهان در فینال رقابت‌های جام‌حذفی بهانه‌ای شده برای خیلی از حرف و حدیث‌ها و شایعه‌های زودتر از موعد مقرر آغاز شده. یکی از این گمانه‌زنی‌ها که بی‌ارتباط با نزدیک‌شدن به پایان فصل نیست، بازگشت سید‌جلال حسینی به سپاهان برای فصل آینده است؛ مدافعی که در تمام هفته‌های گذشته لیگ به نسبت سایر بازیکنان جدید پرسپولیس بیشتر به میدان رفته و در ثبات نسبی تیمش تاثیرگذار بوده است. سید‌جلال حسینی که شایعه‌های مربوط به بازگشت خود به اصفهان را رد می‌کند، با شناختی که از سپاهان دارد، معتقد است برای این تیم فرقی ندارد در کدام ورزشگاه بازی می‌کند. از این منظر هرچند برگزاری بازی در ورزشگاه آزادی، شانس بزرگی برای پرسپولیسی‌ها به حساب می‌آید، اما برای سپاهان بدشانسی نیست، چون این تیم آنقدر تجربه دارد که در خانه پرسپولیس هم خطرناک ظاهر شود. با خط حمله خوبی که تیم کرانچار دارد، حتما دیدار با سپاهان آن هم در فینال جام‌حذفی برای خط دفاعی پرسپولیس که نقش اول آن را سید‌جلال حسینی به عهده دارد، سخت و نفسگیر خواهد بود. فرصتی که مدافع سرخپوشان معتقد است با تمام دشواری‌هایش نباید از دست برود، چون همبازیانش خیلی وقت است منتظرند جشن قهرمانی بر پا کنند. در گفت‌و‌گو با سید‌جلال حسینی از مسائل مختلفی حرف زدیم که پیشنهاد می‌کنیم همراه ما باشید.

  • فوتبال ایران روحیه بازی گروهی ندارد

    رفتار حرفه‌ای جی لوید ساموئل، بازیکن اهل ترینیدادوتوباگو شرایطی را برایش رقم زد که امیر قلعه‌نویی مجاب شد از او به عنوان یکی از ارکان اصلی تیمش بهره ببرد. او که به بازیکنان مورد قبول خودش بیشتر اهمیت می‌دهد و حسابی روی نفرات برگزیده دیگران (مانند آرزه که با محوریت فتح‌الله‌زاده به استقلال پیوست و تاکنون هربار که برای این تیم به میدان رفته گلزنی کرده یا بازی خوبی ارائه کرده است) باز نمی‌کند. ساموئل در نیم‌فصل دوم لیگ برتر تقریبا از ارکان اصلی تیم استقلال محسوب شده و حالا هم حساب ویژه‌ای روی او باز کرده تا با این فوتبالیست حرفه‌ای گام‌های محکمی تا آخرین هفته لیگ بردارد. گفت‌وگوی ما با این بازیکن خواندنی است.

  • دوران ماتیچ گم شده بودم!

    وقتی که حامد سهراب‌نژاد در مراسم پایانی لیگ برتر بسکتبال باشگاه‌های ایران بر جام قهرمانی بوسه زد، جواب بسیاری از منتقدانش را داد. بازیکن سی ساله و سنندجی بسکتبال ایران در دوره‌های لیگ برتر بسکتبال حضور داشت و با صباباتری و مهرام قهرمان شد، اما قهرمانی در لیگ سال گذشته نقطه شروع‌ تازه است. فوروارد قدرتی تیم پتروشیمی بندرامام در دو سال گذشته سختی‌های زیادی را تحمل کرد. برخی بی‌اعتنایی‌ها او را نسبت به خداحافظی از تیم ملی و بسکتبال باشگاهی مصمم کرده بود، با این حال سهراب‌نژاد ماندن را انتخاب کرد تا پس از یک مبارزه جانانه باز هم قدرت بازی خود را بر همگان ثابت کند. او این روزها ‌با ‌پتروشیمی بندرامام تمرین می‌کند تا برای بسکتبال جام باشگاه‌های غرب آسیا آماده شود.

    • گفتگو
  • دور ، دور جوان هاست

    تیم ملی تکواندوی ایران خود را برای رقابت‌های جهانی مکزیک آماده می‌کند؛ رقابت‌هایی که تیرماه برگزار می‌شود و تیم ملی نیز قرار است با ترکیبی کاملا متفاوت نسبت به گذشته در این رقابت‌ها به میدان برود. تیم ملی تکواندوی ایران دیگر نشانی از تیم ملی سال گذشته ندارد، زیرا این تیم قرار است با تکواندوکارانی به رقابت‌های جهانی برود که اکثر آنها زیر 21 سال دارند. مرتضی کریمی، سرمربی تیم ملی از زمان انتصابش در این پست برنامه جوانگرایی را مد نظر قرار داد و ناآمادگی و آسیب‌دیدگی بازیکنان با تجربه و قدیمی را بهترین بهانه برای جوانگرایی در تیم ملی دید تا برنامه‌های مورد نظر خود را در این زمینه اجرا کند. او در گفت‌وگو با جام‌جم از شرایط کنونی تیم ملی و تکواندوکاران جدید تیم ملی می‌گوید.

    • گفتگو
  • رئیس فدراسیون بوکس:

    با 3 میلیارد بودجه، رنگ مدال را هم تعیین می‌کنیم

    اشاره: قرار بود اسفند ماه از احمد ناطق نوری دعوت کنیم و برای این کار چند بار به دفتر رئیس فدراسیون بوکس تلفن زدیم، اما موفق به انجام چنین کاری نشدیم. دلیل نیامدن ناطق نوری به تحریریه گروه ورزش جام‌جم کاملا مشخص بود؛ حجم سنگین کار رئیس فدراسیون به دلیل برگزاری اردوهای مشترک، اعزام تیم جوانان به مسابقه‌های جوانان آسیا و نشست‌هایی که او به همراه هیات اجرایی برای اصلاح اساسنامه کمیته ملی المپیک به منظور برگزاری انتخابات مجامع ورزشی داشت. ناطق نوری به گفته خودش قدیمی‌ترین رئیس فدراسیون در بین روسای فدراسیون‌های ورزشی است. تجربه مدیریتی بیش از 20 سال برای او انتظاراتی را هم در بین افکار عمومی به وجود آورده، مثل این که بوکس در سال‌های مدیریت او اکنون باید پشتوانه‌های لازم را در همه رده‌های سنی داشته باشد و قهرمانان متعددی را در این عرصه معرفی کند. در المپیک، درخشش بوکسورهای ایران بارقه‌هایی از امید را به وجود آورد، هرچند تیمی که ناطق نوری به لندن فرستاد چند قدم به مدال فاصله داشت و هرگز به مدال نرسید، اما نتایج بوکس در المپیک همه را امیدوار کرد بویژه فدراسیون بوکس را که برای برنامه‌ریزی بیشتر دست به کار شود. با این حال کمبود منابع مالی همچنان بحث روز ناطق نوری و همه روسای فدراسیون‌هاست.

    • گفتگو
  • تیم ملی را نباید فدای قهرمانی آسیا کرد

    حنیف عمران‌زاده یکی از مدافعان استقلال است که با عملکرد خوبش در کنار دیگر مدافعان باعث شد خط دفاع این تیم در میان تیم‌های لیگ برتر از شرایط بهتری برخوردار شده و کمترین گل خورده را به نام خودش ثبت کند. عمران‌زاده که اکنون یکی از مهره‌های مورد اعتماد امیر قلعه‌نویی است در کنار همه دغدغه‌هایی که برای تیم محبوبش دارد دعا می‌کند به آخرین آرزوی فوتبالی‌اش برسد؛ بازی در جام جهانی. وی در شرایطی که استقلال از سه جامی که برای تصاحب آنها برنامه‌ریزی کرده بود اکنون فقط دو جام پیش روی خود می‌بیند، امیدوار است تیمش بهترین فصل را پشت سر بگذارد وبا کسب دو جام، یکی در لیگ برتر و لیگ قهرمانان آسیا شیرین‌ترین سال استقلال را در 20 سال اخیر رقم بزند. او در گفت‌وگو با جام‌جم از امیدهای استقلال برای رقم زدن یک فصل رویایی و قهرمانی در آسیا می‌گوید، البته در این میان تیم ملی را هم از یاد نمی‌برد.

    • گفتگو
  • احدی : بدون مسابقه ، امید به مدال نداریم

    تیم بوکس جوانان ایران با یک مدال نقره و دو مدال برنز در مکان هفتم مسابقه‌های قهرمانی آسیا در فیلیپین قرار گرفت. عنوانی که منتقدان فدراسیون بوکس را راضی نکرد و آنها بار دیگر از فعالیت‌های پایه‌ای در بوکس انتقاد کردند.

  • دنی آلوز از خودش ، بارسا، برزیل و جام جهانی می گوید

    در انتظار یک نقطه شروع تازه

    دنی آلوز برزیلی و سی ساله در تیم منتخب سال که توسط خود فوتبالیست‌های حرفه‌ای و با رجوع فیفا و اتحادیه این فوتبالیست‌ها (موسوم به FiF Pro) به آرای آنان ترکیب آن مشخص و در مراسم سالانه فیفا در زوریخ سوئیس اعلام شد، یکی از نفرات منتخب بود و برترین مدافع راست سال دنیا شناخته شد. این بازیکن لاغر‌اندام، اما مقاوم و تکنیکی و سریع از 2008 که از سویا به بارسلونا کوچ کرد، همواره در جمع بهترین‌ها جای داشته و در فتوحات و صید جام‌های غیرقابل شمارش این «ابرباشگاه» اسپانیایی سهم محسوسی داشته است. وی در رقابت با مایکون، مدافع راست برزیلی منچسترسیتی نیز مدتی است دست پیش را داشته و اینک فراتر از این رقیب ویژه سله‌سائو در سالی نشان می‌دهد که برزیل میزبان جام کنفدراسیون‌هاست و آن را مقدمه‌ای بر کاپ بسیار مهم‌تر جام‌جهانی 2014 قرار داده که خرداد و تیر سال بعد برگزار می‌شود و آلوز که زاده منطقه «باهیا»ی برزیل است، همچون سایر ستاره‌های فوتبال این کشور از حالا آن را هدف گرفته است. در کشوری که بیش از 60 سال است مدافعان کناری فوق‌العاده‌ای چون نیلتون سانتوز، فرانسیسکو مارینیو، جونیور، کارلوس آلبرتو، برانکو، ادینیو، کافو و روبرتو کارلوس را معرفی کرده، دنی آلوز می‌تواند به عنوان یکی از زبده‌های این پست حرف‌های زیادی برای گفتن درباره گذشته و امروز و آینده داشته باشد.

  • گفت و گو با محمد نوری زننده گل های حساس پرسپولیس در جام حذفی

    قهرمانی را به مهدوی کیا تقدیم می کنیم

    کافی است نگاهی به دیدارهایی که پرسپولیس را به فینال جام حذفی رساند بیندازیم تا به نقش پررنگی که محمد نوری در موفقیت سرخپوشان در این دوره از رقابت‌ها ایفا کرده پی ببریم. شماره 14 پرسپولیس برابر نفت تهران در ترکیب اصلی قرار داشت و بعد از آن‌که نفت با یک گل پیش افتاد توانست دو گل پیاپی برای پرسپولیس به ثمر برساند و زمینه‌ساز یک پیروزی پرگل شود. بعد از آن در دیدار سنگین برابر ذوب‌آهن با وجود آن‌که از ابتدا هم در میدان نبود، ناجی سرخپوشان شد و در وقت اضافه اول بازی گل سرنوشت‌سازی را برای تیمش به ثمر رساند تا شاگردان گل محمدی به داماش برسند. در این دیدار هم محمد نوری برخلاف پیش‌بینی‌ها روی نیمکت بود، کلاف سردرگم این بازی با گل داماشی‌ها، برای پرسپولیس و گل محمدی پیچیده‌تر شده بود، اما نوری دقیقه 70 وارد میدان شد و 13 دقیقه بعد بازهم پرسپولیس را از خطر حذف از گردونه رقابت‌ها نجات داد و با زدن گل تساوی، این بازی را به ضربات پنالتی کشاند و در نهایت پرسپولیس راهی فینال شد. با محمد نوری درباره عملکرد پرسپولیس در جام حذفی، گل‌هایی که خودش به ثمر رسانده و دیدار با سپاهان در فینال این رقابت‌ها گفت‌وگو کردیم که پیشنهاد می‌کنیم همراه ما باشید.

  • با عبدالله چمن گلی ؛ سکاندار کشتی فرنگی ایران

    برای کسب 7 مدال المپیک برنامه دارم

    حضور عبدالله چمن‌گلی در راس کادر فنی تیم ملی کشتی فرنگی که با کناره‌گیری محمد بنا با این علامت سوال بزرگ مواجه شده بود که فردای کشتی فرنگی چه خواهد شد، به سان آبی بود بر آتش این رشته تا کشتی فرنگی ایران که امروز به قدرتی درجه یک در سطح دنیا تبدیل شده، با قدرت راه خود را به جلو ادامه دهد. در حقیقت و همان‌طور که از پیش نیز از چمن گلی به عنوان جانشین محمد بنا نام برده می‌شد، او یک بار دیگر از نو در راس تیمی قرار گرفت که پیش از این نیز در سال‌های اولیه 2000، آن را تجربه کرده بود. بهترین مربی دنیا سال 2012 که از فردای انتخاب و معرفی‌اش به این عنوان از سوی فدراسیون جهانی (فیلا) در داخل با غضب و قهر عده‌ای خاص قرار گرفت تا پیامد آن نیز از سرمربیگری تیم ملی جوانان کنار گذاشته شود. مدیر ارشد و تحصیلکرده ورزش و کشتی ایران که اکنون در مقطع دکتری تحصیل می‌کند، امروز اگر هدایت تیم ملی کشتی فرنگی را به عهده گرفته، آن را از سر ادای دین می‌داند و این که قرار نیست تیم ملی ضربه بخورد. شاید هر کس دیگری به جای چمن‌گلی بود، در پذیرش این مسئولیت در مقطع فعلی احتیاط می‌کرد، اما او که با سختی در عرصه قهرمانی به بزرگی رسیده، آدمی نیست که در برابر سختی‌ها قد خم‌کرده و از رفتن به دل سختی‌ها شانه خالی کند. او که معتقد است کشتی فرنگی به امثال محمد بنا نیاز دارد و دوست دارد زمانی تمام استخوان خردکرده‌های کشتی فرنگی را زیر یک سقف ببیند، نسبت به آینده دل نگران نیست و وقتی نیز دلیل این اعتماد به نفس را جویا می‌شویم می‌گوید: به توانایی‌های خودم ایمان دارم و می‌خواهم در عمل نشان دهم که کشتی فرنگی ایران می‌تواند با قدرت راه خود را در کشتی جهان ادامه دهد. چمن‌گلی حتی تاکید می‌کند در صورت تداوم کاری و بودن در راس این تیم تا بازی‌های المپیک 2016 برزیل، این قول را خواهد داد که به جای سه طلا، کشتی فرنگی روی هر هفت مدال حساب کند. بی‌شک این اطمینان چمن‌گلی برگرفته از توانایی‌ها و استعدادهای بالایی است که در کشتی فرنگی ایران موج می‌زند. او که فعلا ماموریت خود را تا خرداد 92 (پایان رقابت‌های قهرمانی آسیا) تعریف کرده، امیدوار است بتواند در بلندمدت به کارش در تیم ملی ادامه داده و نسلی تازه از کشتی‌گیران مستعد و افتخارآفرین را به کشتی ایران معرفی کند.

  • زالای: وزنه برداری را از من بگیرند، می میرم

    جام جم ورزشی ؛ رضا پورعالی / در روزهایی که مربیان خارجی حاضر در ایرانی یکی پس از دیگری قراردادهایشان را فسخ کردند و رفتند،جوزج زالای یکی از آن معدود مربیانی بود که کسی درباره ادامه فعالیتش تردید نداشت. نزدیک به شش سال از حضور این مربی مجارستانی در ایران می گذرد و او حالا به یکی از موثرترین مربیان پایه ای در وزنه برداری ایران تبدیل شده است. عشق وافر او به وزنه برداری و تلاش خستگی ناپذیرش راز این ماندگاری است. زالای حالا دو سالی است که به عنوان دستیار کوروش باقری در تیم های ملی وزنه برداری فعالیت می کند و نقش به سزایی در موفقیت های اخیر پولادمردان ایرانی داشته است. او این روزها برای همراهی تیم وزنه برداری نوجوانان کشورمان در رقابتهای قهرمانی جهان در ازبکستان به سر می برد. با او قبل از آنکه همراه با گروه اول وزنه برداران تهران را به مقصد تاشکند ترک کند صحبت کردیم:

    • گفتگو
  • وینگو بگوویچ: احساس می کنم در ایران متولد شده ام

    تقریبا همه جای ایران را گشته ام؛ از چغازنبیل و شوش دانیال گرفته تا بم و پرسپولیس آن شال گردن قرمز را هنوز فراموش نکرده ایم. با همان شال گردن در فوتبال ما مطرح شد، هرچند که آن روزهای خوش برای او و هواداران پرسپولیس خیلی کوتاه بود. انگار همین دیروز بود. 10 سال از آن روزها و 14 سال از حضور مرد کروات در فوتبال ما می گذرد اما او هنوز برای کار کردن در این فوتبال پر از انگیزه است. چرا؟ برای خودش دلایل زیادی برای این حضور طولانی مدت دارد؛ دلایلی که برآیند آنها به او این احساس را می دهند که انگار در ایران متولد شده است. جالب آنکه علاقه اش به اینجا فقط به زمین سبز فوتبال خلاصه نمی شود. او تاریخ و تمدن بزرگ ما همانطور که هست بزرگ می داند. در مورد داریوش و کوروش کبیر چیزهای زیادی خوانده است، بزرگانی چون فردوسی، سعدی و حافظ را می شناسد و با رسم و رسوم ما ایرانیها در ایام نوروز به خوبی آشناست. گپ و گفت عیدانه ما با وینگو بگوویچ است؛ ایرانی ترین مربی خارجی فوتبال ایران.

  • میثاقیان: نتیجه گرایی مشکل اصلی فوتبال ماست

    همیشه او را به گرایش به ضد فوتبال محکوم کرده اند، همیشه شیوه های مربی گری او را به فوتبال علی اصغری نسبت داده اند، همیشه برچسب مربی ای را به او زده اند که هرگز نمی تواند در تیم های بزرگ تری نسبت به آلومینیوم، شاهین بوشهر و یا ابومسلم مربی گری کند ، همیشه او را به عنوان مربی ای می شناسند که نمی تواند دوامی طولانی مدتی در تیم های مختلف داشته باشد اما خودش اعتقاد دارد اگر انصاف در فوتبال رعایت می شد و اگر توانایی های مربی گری او را در بطن فوتبال ملتهب و بیمار ایران حل نمی کردند اکنون وضعیتی متفاوت داشت. صحبت از اکبر میثاقیان است که پس از پشت سر گذاشتن یک دوره کوتاه مدت مربی گری در آلومینیوم المهدی هرمزگان اکنون در استراحت کامل به سر می برد و مترصد فرصتی است تا با استفاده از آن خودش را در فوتبال ایران دوباره نشان بدهد. میثاقیان از آن دسته از مربیانی است که اعتقاد دارد در این فوتبال به حق خود نرسیده است اما بابت این موضوع هیچ کس را مقصر نمی داند. اکبر اوتی سال های دور فوتبال ایران اکنون در کسوت یک مربی و یک کارشناس نظرات جامعی در رابطه با شرایط کنونی فوتبال ایران دارد، از رده ملی گرفته تا رده باشگاهی. او از نحوه جدایی اش از آلومینیوم می گوید و اینکه چرا تا امروز هدایت یک تیم بزرگ را بر عهده نگرفته است. درباره کروش نظر می دهد و درباره دو رگه هایی که تیم ملی را قرق کرده اند. مشکلات فوتبال ایران را بررسی می کند و راهکارهایی را برای رفع این مشکلات ارائه می دهد. به بحث پیرامون بازیکن سازی می پردازد، چرخه مربیان ایرانی را مورد تحلیل و بررسی قرار می دهد و در نهایت دورنمای مربی گری خود را ترسیم می کند. گفت و گوی جام جم با این مربی درباره موضوعات ذکر شده پیش روی شماست: