لوگوی جام جم سیما
نتایج کلمه کلیدی: نوستالژی
  • به مناسبت هشتمین سالگرد تاسیس شبکه آی‌فیلم

    شبکه نوستالژی‌ های دوست‌ داشتنی

    این روزها سالگرد هشتمین سال تاسیس شبکه آی‌ فیلم است. شبکه‌ای که به نظر می‌رسد با توجه به مخاطبان و محبوبیت عمومی بیش از یک عمر هشت ساله، فعال و پویا بوده و توانسته جایگاهش را به عنوان شبکه‌ای معتبر و شناخته‌شده در میان تعدد شبکه‌ها و انبوه مخاطب با موفقیت تثبیت کند.

  • نوستالژی در رادیو

    ظهر آدینه با طعم قصه

    شاید هیچ رسانه‌ای بعد از کتاب به اندازه رادیو با قصه و قصه‌گویی عجین نباشد چنانچه خیلی‌ها این رسانه را یک جعبه قصه‌گو می‌دانند. این ویژگی البته به ماهیت خود رادیو به عنوان یک رسانه شنیداری برمی‌گردد. در قصه‌گویی «گوش» و «کلام» عناصر مهمی هستند؛ در واقع دو عنصر گفتن و شنیدن که هر دوی این ویژگی‌ها را می‌توان در ماهیت رسانه‌ای رادیو ردیابی کرد و اساسا رادیو بر پایه همین دو ویژگی عمل می‌کند. بدون شک یکی از مهم‌ترین و به یادماندنی‌ترین برنامه‌های قصه محور که قدیمی‌ترین برنامه رادیو ایران هم محسوب می‌‌شود، «قصه ظهر جمعه» است. برنامه‌ای که از سال 1319 آغاز شد و تا امروز ادامه دارد.

  • معرفی بهترین فیلم‌های کمدی در «آپاراتچی» رادیو صبا

    حس خوب نوستالژی

    اگر دوست دارید،‌ شنونده قسمت‌های شاد و خنده‌دار فیلم‌های سینمایی کمدی ایران و جهان باشید، کافی است روزهای شنبه، دوشنبه و چهارشنبه، موج رادیوی خود را برای ساعت 19 روی موج اف ام ردیف 105.5 رادیو صبا تنظیم کنید و همراه با برنامه آپاراتچی، لحظات شاد و مفرحی را تجربه کنید.

  • نوستالژی

    رادیو صبح جمعه با شما، خاطره و خیال

    یکی از ویژگی‌ها و کارکردهای رسانه، تولید خاطره است؛ بویژه هنر نمایش و سرگرمی که با حافظه تاریخی مخاطب پیوند خورده و با گذشت زمان به زایش نوستالژی منجر می‌شود. اگرچه تلویزیون به واسطه ماهیت بصری‌اش با حافظه تصویری مخاطب، ارتباط عمیق‌تری پیدا می‌کند و اساسا خاطره و نوستالژی با تصویر یا تصویرسازی ارتباط تنگاتنگ‌تری دارد، اما صدا هم واجد این پتانسیل و ظرفیت است که آبستن خاطرات نوستالژیک شود. رادیو چون از طریق صدا، تخیل مخاطب را تقویت می‌کند به جای تصویر، تصورات و خیالپردازی‌های مخاطب را به خاطره بدل می‌کند و مقدمه نوستالژی می‌شود.

  • گذار از سنت به مدرنیته

    «زندگی منشوری است از حرکت دوار. منشوری که پرتو پرشکوه خلقت با رنگ‌های بدیع و دلفریبش آن را دوست‌داشتنی، خیال‌انگیز و پرشور ساخته است. این مجموعه دریچه‌ای است به سوی داستان زندگی.»

  • درباره مستند آن روی سکه

    نوستالژی آموزش سینما

    مستند هم از حیث ساختاری و هم در نسبت به تاثیرگذاری بر مخاطب واجد دو سویه یا کارکرد مهم است؛ یکی آگاهی‌بخشی که از ماهیت واقعگرایانه و رئالیستی آن برمی‌آید و دیگری خاصیت نوستالژیک که البته بیشتر در ارتباط با مستندهای تاریخی قابل صدق و تعمیم است.

  • شبکه دو سیما، آخر هفته، دفتر نوستالژی دهه 50 و 60 را ورق می‌زند

    «تا همیشه» مجموعه‌ای برای مرور خاطرات

    یکی از مباحث شیرین جمع‌های دوستانه، یادآوری خاطرات زیبا و دلنشین روزهای گذشته است؛ خاطراتی که مثل ورق زدن آلبوم عکس، شیرین است. به دنبال بازآوری خاطرات قدیمی، کلماتی مثل افسوس، ای کاش و... هم شنیده می‌شود، اما همین خاطرات حس خوبی هم به همراه دارد.

  • سینما در سیما

    آرشیو و کارکردهای فراتر از نوستالژی

    بازپخش آثار تلویزیونی یکی از کارکردهای آرشیو تلویزیون است که معمولا هم در مورد برنامه‌هایی که گذر زمان خیلی آنها را از چرخه تازگی دور نکرده‌ کارکرد دارد، اما آرشیو به عنوان یکی از مهم‌ترین سرمایه‌های هر شبکه تلویزیونی یا مجموعه رسانه‌ای می‌تواند کارکردهای بهتری داشته باشد. رسانه ملی آرشیوی بسیار غنی دارد و طی این سال‌ها استفاده‌های متنوعی از این منبع قابل توجه شده است؛ از بازپخش برنامه‌های قدیمی گرفته تا استفاده از اسناد تصویری صوتی برای ساخت برنامه‌های مستند یا بازخوانی رویدادهای مهم تاریخی.

  • به بهانه توزیع فیلم «شهر موش‌های 2» در شبکه نمایش خانگی

    نوستالژی 30 ساله

    در یکی از سال‌های دهه 60 و در سینمای محل زندگی ما، مسئولان سینما صحنه را مفروش کردند و بچه‌های همسن و سال ما با شادی و هیجان به تماشای فیلم شهر موش‌ها نشستند و حالا پس از سال‌ها با بزرگ شدن بچه‌های آن روز، قسمت دوم فیلم، وارد شبکه نمایش خانگی شده است.

  • مرور یک نوستالژی تلویزیونی

    «آرایشگاه زیبا»؛ قصه یک آرایشگاه شاد

    آی فیلم هرازگاهی با پخش سریال‌های قدیمی بستری فراهم می‌کند تا با سوار شدن به خاطرات تلویزیونی به گذشته‌های نه چندان دور برویم و نفسی تازه کنیم. این شبکه فارغ از این‌که این مجموعه‌ها چقدر می‌تواند ما را سرگرم کند یا از تماشای آن لذت ببریم امکانی فراهم می‌کند تا برای لحظاتی خود را در آینه گذشته‌ای که این مجموعه‌ها در برابرمان می‌گذارد نگریسته و از خاطره‌بازی‌های ذهنی خود لذت ببریم.

  • خداحافظ شاعر نوستالژی تهران

    عقربه های ساعت از نیمه شب گذشته بود که ناگهان خبر رفتن او را روی صفحه یکی گروه های اینترنتی دیدم، ابتدا شوکه شدم با خودم گفتم حتما مانند همه خبرهای دروغی که هر روز بر خروجی این شبکه های جای می گیرند، شایعه است اما چند لحظه بعد به ناگاه آواری از غربت بر سرم فرود آمد. . . خبر درست بود . . . او دیگر در این خشکسالی تمام نشدنی نفس نمی کشید.