لوگوی جام جم سیما
  • 2 0
  • 0

درباره نخستین حضور یک بازیگر مشهور در تلویزیون

نجاتی هستم؛ امیر نجاتی!

سه شنبه 13 مرداد 1394 ساعت 17:31
رسول نجفیان، نامی نیست که حالا کسی او را نشناسد. او بازیگر تئاتر، تلویزیون و سینما و خواننده و نوازنده است. در دهه 60 نمایشی تلویزیونی به نام «آسانسور» پخش شد که ـ شاید ـ نخستین باری بود که این بازیگر به چشم می‌آمد.

اگر اشتباه نکنم قصه این تله‌تئاتر به گیر کردن دو یا چند نفر ارباب رجوع در آسانسور یک اداره می‌پرداخت (که با توجه به مضمون این نوشته خواهید دید قصه، چندان هم در اینجا واجد اهمیت نیست). باری، یکی از آن‌ گیرکنندگان بخت‌برگشته در آسانسور، «امیر نجاتی» نام داشت و نقش‌اش را نجفیان بازی می‌کرد.

او هر بار در سرتاسر این تله‌تئاتر پربیننده مجبور بود به یک یا چند نفر هویت‌اش را اعلام کند: «نجاتی هستم؛ امیر نجاتی...» و این دیالوگ، با توجه به شیرینی ذاتی و لحن گفتار رسول نجفیان به جذابیتی مهم برای تله‌تئاتر آسانسور بدل شد. به صورتی که از فردای پخش نخست این نمایش تلویزیونی، می‌شد (بیشتر) بچه‌ها و (کمتر) بزرگ‌ترهایی را در کوچه و خیابان دید که به طنز به همدیگر می‌گفتند: «نجاتی هستم؛ امیر نجاتی!»

بعدها نیز هرگاه نجفیان فیلم، سریال یا تله‌تئاتر جدیدی بازی می‌کرد، برخی هنگام تماشای آن به همدیگر یادآوری می‌کردند که او همان نجاتی است؛ امیر نجاتی! البته این بازیگر و خواننده خوب کشورمان به سرعت مراحل رشد و ترقی را در دو عرصه بازیگری و خوانندگی (ازجمله با آن ترانه مشهورش «عجب رسمیه...») طی کرد و بعد، دیگر کمتر کسی (مگر نگارنده!) او را با نام امیر نجاتی
به یاد آورد.

قاب کوچک - ضمیمه شنبه روزنامه جام جم

به اشتراک گذاری
کد خبر : 2043403255048667407
لینک کوتاه :

ارسال نظر

  • مخاطبان گرامی، برای انتشار نظرات لطفا نکات زیر را رعایت فرمایید:
  • 1- نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • 2- نظرات حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های اسلامی منتشر نمی‌شود.
  • 3- نظرات پس از ویرایش ارسال می‌شود.
تصویر امنیتی: