• آموزش آشپزی: طرز تهیه ژیگو

    • غذاها

    جام جم سرا- مواد لازم: گوشت ران گوساله کوچک، هویج: ۲ تا ۳ عدد، سیر: ۱ بوته متوسط، ساقه کرفس تازه: ۱ عدد، نمک فلفل: به میزان لازم، روغن یا کره آب کرده: نصف فنجان، پیاز: ۱ عدد.

  • طرز تهیه زیتون پرورده

    جام جم سرا- مواد لازم: گردو ریز خرد شده یا پودر گردو: ۱۰۰ گرم، زیتون سبز مرغوب: ۴۰۰ گرم، رب انار: یک فنجان، سیر رنده شده: ۱ بوته کوچک، سرکه یا آب لیمو: ۲ قاشق غذاخوری، نعنای خشک: ۲ قاشق غذاخوری، آب انار ترش: نصف فنجان، گلپر: یک قاشق غذاخوری، نمک: به میزان لازم.

  • طرز تهیه «ترشی باقلا سبز»

    جام جم سرا- مواد لازم: باقلاسبز: ۵۰۰ گرم، سرکه سفید: ۳ پیمانه، سرکه سیب: یک پیمانه، ترخان: مقداری، سیر: چند حبه، گلپر و نمک و فلفل قرمز به عنوان ادویه: از هر کدام دو قاشق سوپخوری.

  • یک غذای متفاوت: طرز تهیه «بامیه سیب‌زمینی»

    جام جم سرا- مواد لازم: تخم‌مرغ: ۲ عدد، آرد: ۲ پیمانه، کره: ۲ قاشق غذاخوری، سیب‌زمینی پخته: ۴ عدد، بیکینگ پودر: یک قاشق مرباخوری، آب: ۲ پیمانه، نمک و فلفل: به میزان دلخواه، روغن: به میزان لازم.

  • آموزش آشپزی: طرز تهیه «بامیه مرغ»

    • غذاها

    جام جم سرا- مواد لازم: مرغ پخته شده: ۴۰۰ گرم، نان تست: حدود ۸ عدد، نمک و فلفل: به میزان لازم، تخم‌مرغ: ۲ عدد، شیر: یک فنجان کوچک، جعفری خردشده: ۳ قاشق غذاخوری، پنیر پیتزا: ۲۰۰ گرم، آرد سوخاری: به میزان لازم، روغن: به میزان لازم.

  • غذای بهاری: طرز تهیه «کنگرپلو»

    • غذاها

    جام جم سرا- مواد لازم: کنگر: ۶۰۰ گرم، گوشت چرخ‌کرده: ۲۰۰ گرم، پیاز: یک عدد بزرگ، رب گوجه فرنگی: ۲ قاشق غذاخوری، نمک و فلفل و زرد چوبه و آویشن: به میزان لازم، روغن: به میزان لازم، برنج: ۴پیمانه، سیب‌زمینی: ۲ عدد بزرگ برای ته‌دیگ.

  • آموزش آشپزی: طرز تهیه ته‌چین بادمجان

    • غذاها

    جام جم سرا- مواد لازم: قارچ خردشده: ۳۵۰ گرم، بادمجان: ۶ تا ۷ عدد متوسط، ماست چکیده: ۲ لیوان، تخم‌مرغ: ۴ عدد، زعفران حل شده: ۳ قاشق غذاخوری، نمک و فلفل و روغن: به میزان لازم، پیاز: یک عدد، برنج: ۴ لیوان.

  • آموزش آشپزی: طرز تهیه «کوفته قارچ و مرغ»

    • غذاها

    جام جم سرا- مواد لازم: آرد: یک پیمانه، قارچ ریز خرد شده: یک پیمانه، کره: ۱۵۰ گرم، آب مرغ: ۲ لیوان، مرغ پخته شده: ۴۰۰ گرم، شیر: یک لیوان، جعفری خرد شده: ۴ قاشق غذاخوری، سیر رنده شده: ۳ حبه، زرده: نصف فنجان، تخم‌مرغ: یک عدد درشت، نمک، فلفل و زرد چوبه: به میزان لازم.

  • غذای ساده و آسان: طرز تهیه سالاد «سیب‌زمینی و گردو»

    جام جم سرا- مواد لازم: کالباس خرد شده: ۲۰۰ گرم (بهتر است خانگی باشد)، گردوی خرد شده: دوسوم لیوان، خیارشور خرد شده: دوسوم لیوان، پیازچه خرد شده: نصف لیوان، ذرت پخته شده: نصف لیوان، سیب‌زمینی پخته شده: ۵ عدد متوسط، نمک و فلفل سیاه: به میزان لازم، سس مایونز یا ماست چکیده: نصف لیوان، آبلیمو: ۳ قاشق غذاخوری.

  • تصاویر دلبندان شما

    مریم طاهری

  • مشاوره

    باسلام مشاوره حضوری با شما میشه داشت

    باسلام مشاوره حضوری با شما میشه داشت

    سلام.فعلا امكانش فراهم نیست.

    احسان

    سلام پسری 4.5 ساله دارم مدتی است اقدام به جویدن و كندن ناخش از طریق دهانش میكند حرف گوش نمی كند خیلی عصبی است پرخاشگری میكند جه كار باید بكنم لطفا مرا راهنمایی كنید.

    سلام.معمولا در كودكان، در سنین 5-4 سالگی آغاز می‌شود و در 10 تا 15 سالگی به اوج خود می رسد بیشترین میزان ناخن جویدن در پسران ۱۴ -۱۳ ساله است. ناخن جویدن در دختران حدود ۱۱ سالگی به بیشترین حد خود می رسد. برخی از علل ناخن جویدن 1- ممكن است از بزرگ ترها الگو برداری كرده باشد . 2- شاید این اقدام او ناشی از دلخوری باشد. 3- شاید با این عمل سعی می كند دلواپسی و اضطرابش را كنترل كند . 4- این كار می تواند راهی برای كسب آرامش باشد. 5- اگر كم رو و خجالتی باشد ، در برابر جمع چنین واكنشی نشان می دهد . 6- ممكن است قوانین انضباطی شدیدی در خانه اعمال می كنید . 7- گاهی هنگام دندان در آوردن و التهاب لثه ها، این عادت در كودكان ایجاد می شود. در مواردی بهترین كاری كه والدین در مقابل این عادت فرزندشان می توانند انجام دهند، آن است كه هیچ عكس العملی نشان ندهند. انتقاد، اوقات تلخی، ریشخند كردن، تذكرهای ممتد (تو مثل نی نی كوچولوها مدام دستت در دهانت است)، یا تهدید و سرزنش كردن (مریض می شوی دست هایت زشت می شوند)، هیچ تاثیری در كاهش این عادت ندارند. اگر آنها برای كاستن از عادات ناخوشایند فرزندشان از روش های تند و خشونت آمیز استفاده كنند، نه تنها موجب كاهش آن عادت نخواهند شد، بلكه فشار عصبی بیشتری هم به كودك وارد می آورند. 1- علت را رفع كنید: منتظر پاسخ كودكتان كه چرا ناخن هایش را می جود نباشید و او را سرزنش نكنید،بدنبال مساله ای كه باعث شده ، آرامش و امنیت كودكتان را به هم بزند،باشید، آن را بیابید، این تلاش شما برای پی بردن به مشكل كودك و توجه به حل آن می تواند بزرگترین گام برای از بین بردن اختلال ناخن جویدن باشد. 2- حواس كودك را هنگام جویدن ناخن پرت كنید: با او صحبت كنید (بازی های كلامی بهترین روش به حرف گرفتن كودك است)،از او كارهایی بخواهید كه مجبور شود از انگشتانش استفاده كند درست كردن كاردستی یا كشیدن نقاشی روش خوبی برای این كار است.اسباب بازی به دست های او بدهید تا دست هایش درگیر بازی با آن شود و فكر ناخن جویدن به سرش نزند. 3-ناخن كودك را كوتاه كنید: ناخن های او را هر از گاهی مرتب كنید ، چون ناهمواری ها و برجستگی ها ، عامل محركی برای جویدن ناخن ها هستند و در زمان التهاب لثه ها وسیله ای در اختیار كودك قرار دهید تا وی مجبور نشود برای رفع التهاب از انگشتانش استفاده كند. 4- تنبیه و دعوا نكنید: هیچگاه كودك را بخاطر ناخن جویدن دعوا نكنید بلكه توجه او را از جویدن ناخن دور كنید. كودك باید احساس خوبی نسبت به خود پیدا كند.شرمنده كردن سرزنش، تحقیر، تهدید و تنبیه كودك هیچ اثری درمانی ندارد بلكه عادت را تشدید می كند و باعث اختلالات دیگر نیز می شود. به جای این كار به او اعتماد به نفس بدهید. 5- كودك را نترسانید : این عمل بیشتر در كودكانی كه والدینشان ناآگاهانه و به بهانه های مختلف در آنها ایجاد ترس می كنند زیاد دیده می شود. مثلا وقتی به كودك گفته می شود: "اگر گریه یا اذیت كنی می گویم لولو تو را بخورد" ، اگر ناخت را بخوری درخت ناخن در شكمت رشد میكند . و یا ترساندن كودك از دكتر یا آمپول، شیوه های غلطی است كه والدین برای ساكت كردن كودك اعمال می كنند. 6- بر روی انگشتانش چسب زخم رنگی بزنید: شما میتوانید چسب های زخم رنگی به روی انگشتانش بزنید.به یاد داشته باشید تهدید تنبیه پاشیدن فلفل و داروهای تلخ، بدمزه،رنگ و غیره به روی انگشتانش نه تنها برای ترك ناخن جویدن كودك مؤثر نیست بلكه با ایجاد احساس گناهكاری و اضطراب در فرد سبب می شود بیشتر به این عمل بپردازد. 7- از او بخواهید ناخن سالم و جویده شده اش را مقایسه كند: برای كمك به این كودكان می توان از ناخن آسیب دیده تصویری تهیه كرد و وضعیت آن را با ناخن سالم مقایسه كرد. 8-از كودك توقع بیش از حد نداشته باشید: كودكتان هنوز بسیار ناآگاه است . انتظار نداشته باشید كه بتواند موارد بسیاری را درك كند مثلا پیش از آنكه از لحاظ بدنی آمادگی یابد از او انتظار كنترل دفع ادرار را نداشته باشید.در درس خواندن از او توقع بیش از حد نداشته باشید.توقع زیاد داشتن موجب اضطراب او می شود.باید نیازهای طبیعی كودك را بشناسید و كاری نكنید كه جلو این نیازها گرفته شود؛ نیازهایی مانند بازكردن، خراب كردن وسایل و پریدن. كودك نمی تواند برای مدتی طولانی بدون حركت و آرام بنشیند. برقراری نظم و انضباط شدید، برای كودك فشار روحی ایجاد می كند.سخت گیری های خود را كم كنید. 9- برای ترك ناخن جویدن جایزه ای در نظر بگیرید: هر روزی كه كودك ناخنش را نجود، ستاره ای به عنوان پاداش به او بدهید و چنانچه بتواند تعداد این ستاره ها را به 10 برساند، جایزه و پاداشی دریافت خواهد كرد كه موجب تقویت رفتار خوشایند او (یعنی نجویدن ناخن) می شود. 10- وقت بیشتری به كودك اختصاص دهید كه تنها نماند: بنشینید و خیلی آرام درباره ناخن های فرزندتان با او صحبت كنید. از آنجایی كه كودكان مایلند توجه، محبت و حمایت مادر و پدر خود را هیچ گاه از دست ندهند، تلاش می كنند با انجام خواسته های آنان رضایت شان را جلب كنند. او را به شركت در فعالیتهای مختلف تشویق كنید. انتظار می‌رود با صبر و حوصله توصیه ها را اجرا كنید.فراموش نكنید صبر باید داشته باشید و زمان بدهید تا این عادت ترك شود.اگر عجله داشته باشید و موارد گفته شده را رعایت نكینید به نتیجه مطلوب نخواهید رسید.موفق باشید. لیلاكامرانی،‌كارشناس ارشد روان‌شناسی بالینی

    م

    سلام ببخشید من باهمسرم مشكلات زیادی درزندگی داریم ولی هردفعه بهش میگم بیاصحبت كنیم یا دروقت مناسب صحبت كنیم سكوت می كند به نظرشماچكاركنم ؟به اینكه منودوست ندارد واقعا شك كردم واین رابیان كردم بازسكوت می كند حتی بهش گفتم ازسكوتت بیزارم كه تلاشی برای زندگی مان نمی كنی حتی راضی نیست برای خوشحال كردن من صحبت كند چكاركنم

    سلام.متاسفانه در عموم خانواده ها به بچه ها یاد داده نمی‌شود هنگام مشكلات، حرف بزنند. والدین دستور می‌دهند و تصمیم می‌گیرند و بچه ها اجرا می‌كنند. همین بچه ازدواج می‌كند خودش می‌شود والد و با بچه خودش هم همین شیوه را ادامه می‌دهد. همسر شما هم احتمالا یكی از این بچه هاست. حرف زدن یك مهارت است. این مهارت در خانم‌ها قوی است و به فیزیولوزی و جنسیت‌شان برمی‌گردد اما در آقایان برعكس است. آقایان خیلی اهل صحبت و برون ریزی و ابراز احساسات نیستند.پس نمی‌توان نتیجه گرفت شما یا زندگی‌تان را دوست ندارد. بلد نیستند و نمی‌توانند.باید یاد بگیرید آرام آرام به ایشان یاد بدهید صحبت كنند. بدون دعوا و ناراحتی با ایشان حرف بزنید.اگر شروع كردن به صحبت اصلا وسط حرف‌شان نپرید، گِله نكنید و دعوا نداشته باشید.این هم مهارتی است كه باید بیاموزید.برای این كار می توانید از روان شناس به شكل حضوری كمك بگیرید.موفق باشید. لیلاكامرانی،كارشناس ارشد روان‌شناس بالینی