• رسانه ها در آموزش کودکان هم نقش مثبت و هم منفی دارند

    رئیس هیأت مدیره انجمن روانشناسی ایران گفت: رسانه ها در آموزش کودکان هم نقش منفی و هم مثبت دارند. بگونه ای که می توانند باعث بروز خلاقیت های فراوان، سرعت عمل و خیال پردازی های مفید گردند. اما از طرفی دیگر نیز با مشاهده محتویات نامناسب می تواند موجب الگوگیری در کودکان شود.

  • پدر و مادرها! بگذارید کودکتان تا 7 سالگی "کودکی" کند

    یک مشاور خانواده گفت: شخصیت هر فردی در ۷ سال اول زندگی اش شکل می گیرد. چنانچه هر فردی در ۷ سال اول زندگی شخصیتش به درستی شکل نگیرد، تغییر آن در بزرگسالی خیلی سخت، چه بسا ناشدنی است. در نتیجه بیشترین زمانی که تربیت والدین کارساز و موثر خواهد بود، سنین پیش از دبستان است که با تربیت صحیح و اصولی آینده افراد به درستی رقم‌خواهد خورد.

  • مهم ترین اصل در تربیت کودک «یک رابطه عاشقانه و محبت آمیز والد فرزندی» است

    یک روانشناس تربیتی گفت: بهترین و مهم ترین اصل در تربیت کودک یک رابطه عاشقانه و محبت آمیز والد فرزندی است. همین اصل به ظاهر ساده، می تواند برای برخی از والدین دشوار باشد و گاهی محبت و لوس کردن را با هم اشتباه بگیرند. این اصل بسیار مهم خود نیز نکات مخصوص به خود را دارد.

  • بایسته های آموزش به کودکان

    در بحث آموزش های لازم برای کودکان اساسی ترین مبحث آموزش مهارت های زندگی است.نکته قابل توجه این است که آموزش این مهارت ها می‌بایست از سن 3 سالگی شروع شود و در قالب بازی و ارتباطات بین فردی که در خانواده شکل می گیرد به کودک منتقل گردد. الگوهای ارتباطی والدین بیشترین تاثیر را در انتقال این مهارت ها به کودکان دارد.

  • مدرسه بعد از خانواده، نقش عمده ای در «تربیت جنسی» دانش آموزان دارد

    یک روانشناس گفت: با باز گشایی مدرسه ها، یکی از دغدغه‌های خانواده‌ها و مدارس، تربیت جنسی دانش آموزان مطابق با آموزه‌های اسلامی است و با تغییر در نحوه زندگی و گستردگی وسایل ارتباط جمعی همچون گوشی‌های همراه که حاوی فیلم، عکس و دسترسی نامحدود به اینترنت هستند، پرداختن به آن امری ضروری به نظر می رسد.

  • اصول بازی با اسباب‌بازی‌!

    دوران کودکی با عشق به اسباب‌بازی گره خورده است، حتی برای برخی افراد علاقه به عروسک،ماشین یا بازی‌های فکری تا بزرگسالی نیز تداوم می‌یابد . خرید اسباب‌بازی مناسب برای کودک در سنین مختلف، دغدغه ذهنی خیلی از والدین است. با این‌حال بسیاری از والدین در خرید اسباب‌بازی به نیازهای اصلی کودکشان توجه نمی‌کنند، بلکه به شکل و طرح و زیبایی اسباب‌بازی اهمیت می‌دهند و سلیقه خود را اعمال می‌کنند.

  • تصاویر دلبندان شما

    محمد حسین بختیاری

  • مشاوره

    سهیلا

    برادر گرامی آقا مهران عزیز . سلام و وقت بخیر . من اجازه میخوام كه یه خورده گیری از شما بكنم و اون هم اینكه به جای اینكه اینهمه صبر كنید و منتظر تماس مادرتون بشید ایكاش سعی میكردید تا در حدود چارچوب عرف جامعه و خانواده سالم با این خانوم صحبت می كردید . بیرون می رفتید تا بهتر اون رو بشناسید و اون هم شما رو بشناسه . من شاید باورتون نشه 7 سال مثل شما درگیر یه عشق كزایی بودم ، از همون عشقهای توی داستانها دوری و فراق و خلاصه كلی اذیت شدم ، بعد 7 سال تونستم ایشون رو ببینم خداشاهده شاید باورتون نشه ، اونروز دیدار اون عشق برام از بین رفت ، باخودم می گفتم این بود اونكه 7 سااااااااال منتظرش بودم . باور میكنید چند روز بعد اون دیدار خودمو كامل پیدا كردم و به زندگیم به خوبی و خوشی ادامه دادم تا به الان خداروشكر. حتی با خودم فكر میكنم خوب شد كه اون عشق به ازدواج و یا دوستی منتهی نشد .

    gf

    با سلام و خسته نباشید. من مشكلی كه دارم این است كه طرز صحبت كردن در مراسم خواستگاری طوری است كه خواستگار را جذب نمی كنم. و خواستگار برداشت بدی نسبت به سوالات من می كند. دوم اینكه وقتی از حقوق و پس انداز سوال می پرسم طرف فكر می كند من مادی گرا هستم . در صورتیكه لیسانس دارمم و موقعیت كاری خوبی هم دارم و كلا نسبت به خیلی از دختران دیگر موقعیت خوبی دارم. 32 سالمه .وقتی خواستگار می آید یجوری هیجان زده می شوم و استرس می گیرم و نمی توانمم مدیریت كنم و همین مشكلات باعث میشود خواستگار جلسه اول از من خوشش نیاید.لطفا راهنمایی كنید در مراحل اولیه خواستگاری چگونه و از چه چیزهایی سوال شود؟ با تشكر

    سلام.از كجا می دانید در پی سوال از حقوق ایشان رفته اند ؟ از كجا متوجه شده اید استرس شما مانع جذب خواستگار شده است؟ چكونه به این اطمینان رسیده اید كه شما خیلی بهتر از دختران دیگر هستید ولی نمی توانید دیگران را جذب كنید؟ و...ما هیچ‌وقت نمی‌توانیم از افكار دیگران مطلع شویم. شاید هم‌كفو نبوده اید،‌شاید خیلی بهتر بوده‌اید،‌شاید معیارهای شما با معیارهای ایشان جور نبوده است. بهتر است این گونه مسائل را درونی نكنید. ممكن است مسایلی در شما وجود داشته باشد اما این كه هر اتفاقی را از خودتان بدانید،تغییر دهید. ما حق نداریم جای دیگران فكر كنیم و تصمیم بگیریم و نتیجه بگیریم و غصه بخوریم. همین جای دیگران فكر كردن باعث خیلی از غصه‌ها و افسردگی هاست. شما باید روی اعتماد به نفس تان كار كنید. افكار منفی را از خودتان دور كنید.اگر اعتماد به نفس تان بالا برود استرس از شما دور می‌شود و در برابر خواستگار مقتدر و با اطمینان بیشتری حضور خواهید یافت.نكته دیگرتعدادی از سوالت حق هر دو طرف است كه پرسیده شود.اما می توان آن ها را تقسیم كرد بین بزرگتر ها و دختر و پسر.مثلا شاید بهتر باشد مسائل مالی را پدر بپرسند.البته این بستگی به رابطه و فرهنگ هر قومیت دارد. پس با كمی تدبیر و اندیشه می توان بهتر و سنجیده تر عمل كرد. توصیه اكیدم در خصوص ازدواج ،‌مشاوره پیش از ازدواج است.از این مورد غافل نشوید.موفق باشید. لیلاكامرانی،‌كارشناس ارشد روان‌شناسی بالینی

    مهران

    سلام و خسته نباشید خدمت شما. سپاس فراوان از راه اندازی بخش مشاوره. پسری 34 ساله هستم. برای ازدواج به صورت سنتی اطرافیان افراد زیادی رو به من معرفی كردند. اما خودم با توجه به معیارها و ملاك هایی كه داشتم مورد مناسبی رو نتونستم انتخاب كنم تا اینكه حدود سه سال پیش با دختر خانمی در مطب پزشك آشنا شدم. البته ایشون با خواهرشون بودند و من هم از مادرم كه همراهم بودند خواستم كه شماره تماسی از ایشون بگیرند تا زمان مناسب اقدام كنیم. خواهر ایشون بسیار استقبال كردند و حتی خوشحال هم شدند و محترمانه مادرم از ایشون شماره تماس گرفتند. اما مادرم موافق نبود چون دختر خانم پای چپ شون مشكل داشت و باید عمل جراحی میشد. البته من هم خودم در خردسالی با ماشین تصادف كردم و مشكل دارم. این قضیه برای من اصلا مهم نبود و به نوعی میتونم بگم دخترخانمی كه من پیدا كرده بودم همون موردی بود كه شاید مدتها دنبالش میگشتم. مخالفت مادرم باعث شد حدود 8 ماه اقدامی نكنیم و تو این مدت برای اینكه من قضیه رو فراموش كنم چندین مورد دیگه به من معرفی كردند اما چون تو خانواده من ابراز علاقه كردن به نوعی تابو محسوب میشه نمیتونستم به صراحت بگم كه من فقط همون دختر خانم رو انتخاب كردم و تمام این مدت موارد پیشنهادی رو به نوعی رد میكردم. بعد از 8 ماه از مادرم خواستم كه با دختر خانم تماس بگیره در ابتدا دختر خانم قضیه رو فراموش كرده بودند و بعد هم گفتند كه قصد ازدواج ندارند الان كه حدود 3 سال از اون قضیه میگذره دوباره از مادرم خواستم كه با ایشون تماس بگیره اما این بار هم جوابشون منفی بود و گفتند كه تا چند سال آینده هم قصد ازدواج ندارند. الان كه به شما پیام میدم به شدت از لحاظ روحی بهم ریختم و به لحاظ شغلی كه دارم (مهندس عمران) باید دقت بالایی در محل كار و پروژه داشته باشم كه ندارم. تصور این موضوع برایم سخته كه سه سال انتظار و امید داشتن بیهوده بوده و اینكه واقعا نمیتونم كسی رو جایگزین ایشون كنم و حتی فكر اینكه قراره ایشون با كسی دیگه ای ازدواج كنه به شدت ناراحتم میكنه. نمیدونم چكار باید بكنم.

    سلام. شما در كنترل هیجان مشكل دارید. این كه دیدید و پسندید،‌قبول.اما این كه روی عملكرد روزانه تان تاثیر گذاشته غیرقابل قبول است. شما اینقدر به هیجان تان میدان داده اید و آنچنان جولان داده است كه الان دچار سوگ و از دست دادن شده اید.یعنی بدون این كه چیزی باشد برای خودتان داستان ها گفته اید و خیالپردازی ها داشته اید. با این كه با دختر خانم هم صحبت شده و ایشان اصلا قصد ازدواج ندارند همچنان در این هیجان مانده‌اید. بهتر است از دنیای خیالی بیرون بیایید و واقع گرا باشید. دختری را دیده اید و پسندیده اید اما شما كه نمی‌توانید برای ایشان تعیین تكلیف كنید و اصلا نمی دانید در زندگی ایشان چه می‌گذرد و چه فكر می‌كند. به هرحال جواب رد گرفته اید.باید از این دوره از دست دادن كه برای خودتان درست كرده‌اید خارج شوید. ساعتی در روز را تعیین كنید.یك ساعت كافی است.در جایی غیر از تختخواب،‌اشپزخانه و جلوی تلویزیون باشد. در این یك ساعت به آن خانم و هر چه فكر از ایشان می‌آید می‌اندیشید.گریه تان گرفت،‌گریه كنید.داد بزنید.هر برون ریزی ای كه به سراغ‌تان آمد جلویش را نگیرید. حتی می‌توانید بنویسید و پاره كنید.صدایتان را ضبط كنید و پاك كنید. هفته دوم از زمان یك ساعت، یك ربع كم می‌كنید.خلاصه تا این كه به صفر برسد. اما غیر از این ساعت تعیین شده حق ندارید به این موضوع فكر كنید.یعنی نباید اجازه دهید كه افكار ایشان و منفی شما را هدایت كنند. در كنار این تمرین ،‌باید برنامه های جدید بچینید.ورزش،‌مطالعه،‌شركت در كار گروهی، انجام كار خیریه و...هر آنچه می‌توانید را شروع می‌كنید. سركار موضوع به سراغ‌تان آمد همان لحظه مشغولیت دیگری را شروع كنید.اینها تمریناتی بود كه مثل مشق هستند و باید انجام شود.اما توصیه اصلی مراجعه حضوری به روان‌شناس است تا در هر جلسه شما را راهنمایی كنند.موفق باشید. لیلاكامرانی،‌كارشناس ارشد روان‌شناسی بالینی