• 56 6
  • 36

گفت‌وگو با سپیده جلالی، فعال محیط زیست و یاریگر معلولان

یک دختر ایرانی که زندگی‌اش در بطری‌های پلاستیکی است! [+عکس]

چهارشنبه 9 اردیبهشت 1394 ساعت 12:07
جام جم سرا- سپیده جلالی، دختر جوانی است که می‌گوید جیب‌هایش همیشه پر از در بطری است! او مردم یک شهر را درگیر ایده‌ای خیرخواهانه کرده است: هم زمین را از آلودگی و پلاستیک و زباله تمیز می‌کنند و هم به معلولان کمک می‌رسانند. مصاحبه با او را در ادامه بخوانید تا بدانید در کشورمان چه آدم‌های خیر و خلاقی پیدا می‌شوند.

سپیده جلالی علوم سیاسی می‌خواند. او حرکت خیرخواهانه و البته همراستا با حفظ محیط زیست را از خانه و دانشگاه شروع کرده و حالا برخی‌ها همانند او چشمشان دنبال درهای پلاستیکی است؛ درهای پلاستیکی رنگارنگی که توسط مردم شهر تبریز جمع می‌شود و از پول آن برای نیازمندان صندلی چرخدار می‌خرند:


آغاز حرکت

گاهی باید نگاه کرد. باید به شهر به دیوار‌ها به صندوق‌ها نگاه کرد: «من در سفری که سه سال پیش به ترکیه داشتم با یک نهاد مردمی آشنا شدم. صندوق‌هایی را دیدم در خیابان که مردم در آن درهای پلاستیکی می‌ریختند. درهای کوچک و بزرگ و رنگی. فقط در بود. بعد که تحقیق کردم متوجه شدم این کار یک حرکت مردمی و خیرخواهانه است. این در‌ها جمع می‌شود و بعد با پول فروش آن برای افراد نیازمند ویلچر تهیه می‌کنند. این حرکت را هم یک دانشجوی رشته پزشکی شروع کرده. یک روز در خیابان دیده که یک آقا مادرش را کول کرده وقتی دلیلش را می‌پرسد متوجه می‌شود که مادر نمی‌تواند راه برود و پولی هم برای خرید ویلچر ندارند. همین موضوع باعث شکل گرفتن این حرکت می‌شود. من هم از این ایده خیلی خوشم آمد. وقتی از ترکیه برگشتم این ایده همیشه توی ذهنم بود. تا اینکه اوایل زمستان سال ۹۲ خودم شروع کردم به در پلاستیکی جمع کردن. کم کم افراد خانواده‌ام و دوستانم و فامیل هم به من کمک کردند و شروع کردیم به جمع کردن درهای رنگی نوشابه و در شیشه سس و...»


طراحی پوستری برای فراخوان همگانی

هر حرکتی باید به چشم بیاید. باید مردم را کنجکاو کند و دنبال ایده بکشاند: «روزهای اول در شبکه‌های مجازی یک صفحه درست کردم. بعد که دیدم کافی نیست پوستری چاپ کردم که همه اهداف و انگیزه‌ام را توضیح می‌داد. چند مرکز هم به صورت داوطلبانه اعلام کردند که می‌توانند در جمع کردن در‌ها به عنوان دریافت کننده به ما کمک کنند. یک کتابفروشی، انتشارات، نانوایی، خیریه و یک کافه جاهایی بودند که در پوس‌تر به عنوان دریافت کننده نام بردیم. پوستر‌ها را در جاهای مختلف شهر پخش کردیم. در مکان‌های شلوغ مثل آموزشگاه‌ها، مدرسه‌ها، فروشگاه‌ها و رستوران‌ها. خدا را شکر کار گرفت و مردم استقبال کردند. پارکینگ خانه ما هم مرکز اصلی جمع کردن در‌ها بود. هر کس هر چقدر که «در» داشت به این مراکز مراجعه می‌کرد. از سی تا سه هزار تا. تعدادش مهم نبود. مهم این بود که این حرکت داشت جا می‌افتاد. آدم‌های مشخصی هم نبودند. از هر قشر و صنفی به ما کمک کردند. هدف مشخص بود. کار هم خیلی ساده بود. مردم به من که یک دختر دانشجو بودم اعتماد کردند. دیدند کار یک حرکت خیرخواهانه است. برای همین دیگر به چگونگی‌اش فکر نکردند. مهم هدف بود که خیلی روشن نوشته بودیم قرار است وقتی در‌ها را فروختیم برای افراد نیازمند ویلچر بخریم. همین.»


۱۰۰ گونی «در»!

اولین قدم پیدا کردن مشتری است. در‌ها باید خریدار داشته باشد تا به پول تبدیل شوند «قبل از چاپ کردن پوستر و جمع کردن در‌ها به همه مراحل کار فکر کرده بودم. خریدار را پیدا کرده بودم و می‌دانستم که در‌ها را برای بازیافت به کجا ببرم. قرار بود وقتی به یک تن رسید در‌ها را برای فروش ببرم. قبل از اینکه در‌ها را برای فروش ببرم از همه گونی‌ها و درهای جمع‌آوری شده عکس گرفتم و همه جا پخش کردم تا مردم ببینند که چقدر در جمع شده. این کار انگیزه‌شان را چند برابر می‌کرد. اینکه می‌دیدند در‌ها روی هم یک تن شده و بزودی تبدیل به پول و ویلچر می‌شود. برای بار اول هم مسئول خرید آن شرکت به خاطر هدف خیرخواهانه‌ای که داشتیم با قیمت بالاتری در‌ها را خریدند و توانستیم با پول آن یک تن در پلاستیکی ۶ صندلی چرخدار بخریم. در مراسمی هم از مردم دعوت کردیم و از ویلچر‌ها رونمایی شد. می‌خواستم همه چیز روشن و شفاف باشد تا ببینند نتیجه چی شده و کار به کجا رسیده است.»


گیرنده‌های نا‌شناس

«روزهای اول این صندلی‌های چرخدار فقط خریداری شد. یعنی برای آدم خاصی نخریدیم. نمی‌دانستیم که این صندلی‌ها را باید به چه کسانی بدهیم. تا اینکه یک تعدادی را به ‌ما معرفی کردند. بعد از اینکه تحقیق کردیم به کسانی که واقعاً احتیاج داشتند تعلق گرفت. جالب اینجا بود که سه نفر از کسانی که ویلچر احتیاج داشتند خودشان در این حرکت نقش داشتند و خودشان جزو کسانی بودند که «در» جمع می‌کردند.
حالا هم این شکلی است. مردم خودشان می‌آیند و اسم افراد نیازمند را می‌گویند ما هم تحقیق می‌کنیم و بعد از فروش در‌ها ویلچر‌ها را تحویل می‌دهیم. حتی ویلچر اهدایی هم داریم. چند وقت پیش آقایی ویلچرهای مادرش را که فوت کرده بود به یکی از مراکز جمع‌آوری در‌ها تحویل داده بود. این اتفاق‌ها هم می‌افتد که کارمان را جالب‌تر و جذاب‌تر می‌کند. در مراسم رونمایی از ویلچر‌ها هم فقط از صندلی‌ها رونمایی می‌کردیم و بعد در خفا و به صورت نا‌شناس به در خانه افراد نیازمند می‌رفتیم و صندلی‌ها را تحویل می‌دادیم.»


یک تیر و دو هدف

یک کار با چند هدف همیشه هیجان‌انگیز‌تر است و بیشتر به دل می‌چسبد: «کار ما مثل‌زدن یک تیر به چند هدف است. یک سر کار که ‌خیر است. یکسری زباله دور ریختنی را جمع می‌کنیم و بازیافت می‌شود و از پول آن برای افراد نیازمند صندلی چرخدار می‌خریم. سر دیگر این کار جمع‌آوری زباله‌ها از روی زمین است. در این حرکت یکسری از در‌ها در خانه و بعد از مصرف نوشابه‌ها و دوغ و سس و ترشی و شامپو جمع می‌شود. یک بخشی از آن هم بچه‌های فعال محیط زیست از طبیعت و سواحل و کوه و دشت و حتی خیابان‌ها جمع می‌کنند. این سر بطری‌ها قرار بود در زمین بماند و بعد از چند صد سال تجزیه شود و به هیچ دردی هم نخورد اما حالا از آن پول در می‌آید. یک اتفاق دیگری هم که افتاد به جریان افتادن بحث تفکیک زباله‌ها بود. اینکه گروهی از مردم می‌پرسند خب ما در‌ها را جمع می‌کنیم پس خودش چه می‌شود؟ الان در ذهن همه کسانی که «در» جمع می‌کردند این جرقه زده شده که زباله‌های دیگر را هم جمع کنند و از آن پول در بیاورند. حالا برای همه عادت شده. بیشتر بچه‌های مدارس تبریز به این موضوع عادت کرده‌اند. حتی یکی از ویلچر‌ها را یک هفته در یک مدرسه گذاشتیم تا بچه‌ها ببینند با این کار تفکیک زباله چه کار مهمی انجام داده‌اند. الان بچه‌های دانشگاه ما چه بومی‌ها و چه غیر بومی‌ها بعد از چند روز تعطیلی و سفر با کلی در بطری به دانشگاه می‌آیند. خودم هم همیشه جیب‌هایم پر از در است. دیگر برایمان عادت شده. همین مهم است. اینکه عادت کنیم زباله‌ها را از روی زمین برداریم و دور نریزیم.»


قدم‌های کوچک و بزرگ

تازه کار شروع شده. برای همین سپیده جلالی به همین قدم‌های کوچک قانع است و البته کارهایی که بعد از این حرکت می‌خواهد انجام بدهد و البته نه به این زودی‌ها، خیلی‌ها پیشنهاد کردند که کارهای دیگری هم اضافه کنیم. ولی از روزهای اول به قدم‌های کوچک اما استوار اعتقاد دارم. می‌گویم فعلاً این کار را سر و سامان دهم بعد می‌روم سراغ کار دیگری. فعلاً می‌خواهم روی همین در بطری‌ها کار کنم و چند وقتی همین طوری کار کنیم و فقط سرعت و تعداد را بالا ببریم.
ما در ۱۰ ماه توانستیم ۶ ویلچر بخریم. این زمان خوبی است اما ایده‌آل من این است که در زمان کمتری تعداد بیشتری صندلی چرخدار بخریم. بعد از این کار هم می‌خواهم به کاغذ‌ها و مسأله تفکیک آن فکر کنم و یک حرکتی را شروع کنم. باید اصولی و منطقی کار را شروع کنم. الان موضوعی که خیلی مهم است این است که مردم به من اعتماد کرده‌اند و حالا مرا می‌شناسند. این اعتماد ساده به دست نیامده پس باید قدم دوم را محکم بردارم و مردم را دوباره دنبال این هدف بکشانم.


فعال محیط زیست

از ۹ سالگی دغدغه محیط زیست دارم. از آن زمان تا حالا هیچ وقت هیچ آشغالی روی زمین نریخته‌ام و هر وقت آشغالی دیده‌ام از روی زمین برداشته‌ام. از‌‌ همان ۹ سالگی به خودم قول دادم من نباید کسی باشم که دستش را از شیشه ماشین بیرون می‌آورد و در خیابان و طبیعت آشغال می‌ریزد. در گروه و تشکل محیط زیستی هم نبوده‌ام. فقط یک موضوع شخصی است. همیشه گفته‌ام باید اول از خودم و خانواده‌ام شروع کنم و بعد یک جامعه را دعوت به راه‌انداختن یک حرکت کنم.
همیشه به صورت جدی در طبیعت پاکسازی می‌کنم. هر جا که می‌روم جنگل، ساحل و کوه‌‌ همان مسیر خودم را تمیز می‌کنم. می‌گویم همین که مسیر رفت و برگشتم را پاک می‌کنم پس من دینم را به زمین ادا کرده‌ام. قدم‌هایی که روی آن می‌گذارم بی‌دلیل نگذاشته‌ام. یک جوری از زمین و طبیعت تشکر و قدردانی می‌کنم. کلی هم در مسیر پاکسازی در بطری جمع می‌کنم. (اکرم احمدی/بانو)

به اشتراک گذاری
کد خبر : 1923684324051681328
لینک کوتاه :

ارسال نظر

  • مخاطبان گرامی، برای انتشار نظرات لطفا نکات زیر را رعایت فرمایید:
  • 1- نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • 2- نظرات حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های اسلامی منتشر نمی‌شود.
  • 3- نظرات پس از ویرایش ارسال می‌شود.
تصویر امنیتی:

نظرات شما ( 36 نظر )

سلام من تعداد زیادی درب‌های نوشابه و... جمع‌آوری کرده‌ام ولی نمیدونم کجا باید تحویل بدهم لطفا راهنمایی کنید
با سلام من تعداد 10 هزار درب جمع اوری کردم ولی نمی دونم به کجا تحویل دهم لطفا آدرس یا تلفنی اعلام دارید / ممنون
سلام خدمت خانم جلالی من از بچه های کوهنورد بروجرد هستم در پی اقدام خیرخواهانه شما در جمع آوری درب بطری با دوستان کوهنورد خود در گروههای مختلف اقدام به جمع آوری کردیم لذا جهت تحویل درب بطریها نمیدونیم باید چگونه اقدام کنیم و دوست دارم یه کمپینی در شهر خود جهت کمک به معلولان بروجرد داشته باشم لذا نیازمند راهنمایی شما دوست بزرگوار هستیم قبلا از همکاری شما ممنون و سپاسگذارم.
خیلی ممنون از لطف و مهر شما می تونید به من ایمیل بزنید s.pacifism@yahoo.com
سلام چطوری میشه درها را بدست خانم جلالی برسانیم.. من اصفهان هستم و با کمک دوستانم درهای بطری را جمع آوری کردم.. لطفا راهنمایی کنید
سلام خسته نباشید... یه سوال داشتم،چرا فقط درب بطری ها رو جمع آوری میکنید؟ نمیشه گفت هرکسی که میتونه بطری یا شیشه رو با درب هاشون بیاره به هر حال هر دری مربوط به یه بطری ای بوده،اینطوری به حفظ محیط زیست هم کمک بیشتری میشه.
درود بر این دختر عزیزمون که قدم دلسوزانه ایی برای طبیعت و کشور عزیزمون برداشت . من هم توی این زمینه فعال بوده و هستم . موید باشید ، عزیزان.
با سلام . میخواستم خسته نباشید بگم به هموطنانی که اینگونه وقت خود را صرف کمک به نیازمندان و مهمتر فرهنگ سازی تو جامعه مون میکنن. اینو میدونم که یکی از جاهایی که درب بطری ها رو در تهران جمع میکنه مجموعه فرهنگی ورزش آرارات تهران هست. کسانی که اطلاع دارن مراکز دیگه رو معرفی کنن. و ای کاش این فرهنگ فقط مختص به درب بطری نباشه . در کشورهای اروپایی و چین و ژاپن دستگاههایی وجود داره که با انداختن زباله های بازیافتی و قوطی های آلومینیومی نوشابه در آن شما میتونید امکانانی مختلفی مانند بلیط مترو و اتوبوس و ... دریافت کنید. کاش در ایران ماهم مرسوم شود .
ما اگر بخواهیم در بطری جمع کنیم در شهر تبریز به کجا مراجعه کنیم یادر تهران یک چنین نهادی هست که به انجا مراجعه کنیم درضمن کارتان بسیار عالی است دختر من هم هیچ وقت زباله درخیابان یا معابر نمی ریزد
سلام واقعا خسته نباشید من و دوستام مدتی داریم در بطری جمع میكنیم و الان میخوام ببینم كجا باید این درهای بطری رو تحویل بدم ممنون میشم بهم جایی رو بگید كه بتونم درها رو ببرم اونجا مرسی
باسلام چگونه درب بطری های جمع آوری شده را میتوان بدست این گروه فعال رسوند
با درود فراوان چطور میتونیم در بطری های جمع آوری شده مونو بدست این خانم نیكوكار برسونیم؟ باسپاس
پاداش كار خودت رو از اون كه اون بالاست می‌گیری بانوی جوان
سلام و خدا قوت به خانم جلالی و همه دوستانی كه خانم جلالی رو در این امر خدا پسندانه همیاری میكنند. من از زمانی كه با این طرح جالب آشنا شدم اون رو به تمام دوستان و آشنایانم معرفی كردم ولی فقط یه سوال داشتم و اونم اینه كه ما در تهران بعد از جمع آوری باید دربها رو كجا تحویل بدیم تا به دست شما برسه ممنون میشم راهنمایی كنید. در آخر بازم از شما تشكر و قدردانی میكنم بابت راه اندازی این كمپین خوب و عالی...
سلام. خانم جلالی ایده بسیار جالبی داشتید. من ساکن شهرک پتروشیمی پردیس جم هستم که در این شهرک خانواده های کارمندان پتروشیمی های عسلویه ساکن هستند و آب آشامیدنی ما آب معدنی است بنابراین روزانه تعداد بسیارزیادی درب بطری دور ریخته میشود ما از طریق خیریه شهرک اقدام به جمع آوری دربها کرده ایم فقط خواهشمندم با ما تماس داشته باشید تا چگونگی رسیدن آنها به شما را بررسی کنیم.
سلام من هم یك معلول هستم و خیلی از این حركت خدا پسندانه خوشحال شدم من هم دوست دارم توی این طرح شركت كنم و با تمام وجودم خدمت كنم چطور میتونم با خانوم سپیده تماس بگیرم؟! لطفا راهنماییم كنین.
 

پربازدیدها

آخرین مطالب همه سایت

ضمیمه این هفته