• 1 1
  • 0

سفر به «چاپاکر»

سه شنبه 19 آذر 1392 ساعت 10:01
چاپاکر اقامتگاهی سنتی در شهر ورزنه، شهری در دل کویر است که به سبک سنتی از گردشگران پذیرایی می‌کند. در حیاط این خانه قدیمی که به اقامتگاه تبدیل شده، چاه آبی در کنار دیوار قرار دارد که نام اقامتگاه نیز از آن گرفته شده است. دانستنیهای بیشتر دربارۀ ان را در ادامه بخوانید؛ شاید در گشت و گذارهایتان، علاقه‌مند شدید از این اقامتگاه سنتی نیز دیدن کنید.

 در زبان اصیل این روستا «کر» به معنی «دیوار کوتاه» بوده و «چاپاکر» به معنی «چاه پای دیوار» است. در زمان قدیم هر یک از چاه‌های آب ورزنه که برای مصارف کشاورزی استفاده می‌شد نامی برای خود داشتند و محله چاپاکر را نیز به خاطر چاه آب آنکه در کنار دیوار کوتاهی بود به این نام می‌خواندند. به دلیل اهمیت چاه‌های آب در این شهر، چاه آبی را برای بازدید گردشگران احیا کرده‌اند که توسط گاو از آن آب کشیده می‌شود و اصطلاحا به آن«گاو چاه»  می‌گویند. ویژگی دیگر این شهر، زنان چادر سفید آن هستند. این شهر سفیدترین شهر ایران نام دارد.
برای گردشگرانی که از این شهر و کویر آن و همچنین تالاب گاو خونی بازدید می‌کنند، اقامت در چاپاکر می‌تواند انتخاب خوبی باشد. این اقامتگاه سنتی، در سال 1388 توسط رضا خلیلی، دبیر زمین شناسی و راهنمای گردشگری، از صاحب خانه خریداری شد و تا سال 1390 مرمت و تجهیز آن به طول انجامید. به گفته آقای خلیلی این اقدام برای او در مجموع 60 میلیون تومان هزینه برداشته و توانسته با گذشت 2 سال، یک سوم هزینه را برگرداند. آقای خلیلی دوره برگشت کامل سرمایه را 6 سال تخمین می‌زند. در حال حاضر دو خانواده یعنی 5 نفر در این خانه مشغول به کار شده‌اند، اما این شغل، با توجه به فصلی بودن گردشگری در این مکان و همچنین ناشناخته بودن این اقامتگاه، فعلا نمی‌تواند منبع اصلی درآمد آنها باشد.
اقامت در این خانه معمولا از اول آبان آغاز شده و در اواسط فروردین پایان می‌گیرد.  اکثر گردشگران چاپاکر را تهرانی‌ها تشکیل می‌دهند. اما این خانه به دلیل عدم تبلیغات کافی، هنوز برای مردم ایران و جهان ناشناخته است. این خانه خشتی  با
6 اتاق، گنجایش اقامت 30 نفر را دارا است. فضای این اقامتگاه شامل یک مطبخ قدیمی که محل پخت نان بوده، حوض، چاه آب، دستگاه پارچه بافی و اتاق‌های دور حیاط است. این خانه عضوی از خانه‌های «خوشه سار بومگردی» است. اقامتگاه‌های «خوشه‌ساربوم‌گردی» پدیده مبارکی از گردشگری پایدار در ایران هستند که روز به روز به طرفداران آن افزوده می‌شود. این اقامتگاه‌ها، چنانکه درمورد خانه آقای خلیلی (چاپاکر) گفته شد، خانه‌هایی قدیمی هستند که به اقامتگاه تبدیل شده‌اند.
>> دنیای اقتصاد/ حسنا حاجیان (کارشناس ارشد بازاریابی توریسم)

به اشتراک گذاری
کد خبر : 1301833094433555470
لینک کوتاه :

ارسال نظر

  • مخاطبان گرامی، برای انتشار نظرات لطفا نکات زیر را رعایت فرمایید:
  • 1- نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • 2- نظرات حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های اسلامی منتشر نمی‌شود.
  • 3- نظرات پس از ویرایش ارسال می‌شود.
تصویر امنیتی:

اخبار مرتبط

پربازدیدها

آخرین مطالب همه سایت

ضمیمه این هفته