• 0

قدرتها و دو گزينه پيش رو

جمعه 24 فروردین 1386 ساعت 22:47
جمهوری اسلامی ایران با رسیدن به مرحله تولید صنعتی سوخت نیروگاه های اتمی ، عملا وارد مرحله جدیدی شده است.

از این مرحله جدید به عنوان یک مولفه قدرت ، هم بازیگران عرصه بین المللی ، بویژه شورای امنیت سازمان ملل متحد، هم جمهوری اسلامی ایران می توانند بخوبی استفاده کنند.
سیاستگذاران جمهوری اسلامی امروز می توانند با شرایط نوین ، سیاست خارجی کشور را از یک سیاست خارجی تهدیدمحور به یک سیاست خارجی فرصت محور تبدیل و از ابزار قدرت هسته ای در جهت حل و فصل اختلافات ، البته آن هم از موضع برتر استفاده کنند. متقابلا شورای امنیت سازمان ملل متحد اگر بر اساس منشور ملل متحد دغدغه تقویت صلح و امنیت جهانی را دارد، طبعا این امر میسور نمی شود، مگر با پذیرش جمهوری اسلامی هسته ای. کار ویژه اجلاس شورای امنیت سازمان ملل متحد عبارت است از ایجاد صلح و امنیت جهانی. طبعا از شورای امنیت سازمان ملل متحد انتظار می رود که صلح و امنیت جهانی را در چارچوب قواعد پذیرفته شده بین المللی و بدون اعمال نفوذ قدرتهای بزرگ حفظ کند.
بدیهی است امروز جمهوری اسلامی ایران یک کشور دارای انرژی هسته ای است و همین طور که مسوولان عالی رتبه نظام یادآور شدند، این مسیر امروز مسیر بدون بازگشت است.
حال شورای امنیت سازمان ملل متحد در وضعیت کنونی به دو شکل می تواند برخورد کند: یک شکل اینکه جمهوری اسلامی ایران را به عنوان یک قدرت هسته ای به رسمیت نشناسد و همچنان با صدور قطعنامه های غیرعادلانه و غیرحقوقی ، جمهوری اسلامی ایران را به زعم خود تنبیه کند.
در این صورت از آنجا که جمهوری اسلامی ایران قایل است در چارچوب قواعد بین المللی و براساس توانمندی بومی به چنین دانشی دست یافته است ، قطعنامه های شورای امنیت را نخواهد پذیرفت و در این صورت با برخوردهای غیرحقوقی شورای امنیت ، عملا منطقه به سمت یک چالش جدی و احیانا به مخاطره افتادن صلح و امنیت جهانی پیش خواهد رفت.
در این صورت ، شورای امنیت نمی تواند از عملکرد خود دفاع کند و به مخاطره افتادن صلح و امنیت جهانی در نتیجه عملکرد ظالمانه و غیرحقوقی شورای امنیت خواهد بود و در آن صورت اساسا ماهیت شورای امنیت که برای حفظ صلح و امنیت جهانی است ، در نزد افکار عمومی جهانیان زیر سوال خواهد رفت.
شکل دوم این است که شورای امنیت سازمان ملل و قدرتهای بزرگ جمهوری اسلامی را به عنوان یک قدرت هسته ای به رسمیت بشناسند. در آن صورت جمهوری اسلامی چون گذشته ، خود را مکلف به رعایت قوانین بین المللی و ان.پی.تی می داند و آماده همه نوع همکاری و مذاکره در چارچوب قواعد پذیرفته شده بین المللی است و در این صورت ، هم دغدغه امنیتی کشورهایی که احساس عدم امنیت دارند، برطرف خواهد شد؛ چرا که جمهوری اسلامی آماده پذیرش همه نوع نظارت است و هم صلح و امنیت جهانی به مخاطره نخواهد افتاد و با همکاری جمهوری اسلامی ایران می توان ترتیبات امنیتی جدیدی را برای منطقه ایجاد کرد.
جمهوری اسلامی ایران آمادگی کامل دارد که برای تقویت منطقه خاورمیانه ، به عنوان یک منطقه عاری از سلاحهای کشتار جمعی ، تلاش کند. نتیجه آن که سیاستگذاران جمهوری اسلامی ایران باید از فضای جدید برای مذاکره هدفمند و مقتدرانه بخوبی استفاده کنند و جامعه جهانی ، بویژه شورای امنیت سازمان ملل متحد با برگرداندن پرونده هسته ای جمهوری اسلامی ایران به آژانس بین المللی انرژی هسته ای ، زمینه یک تفاهم بزرگ را در شرایط جدید فراهم سازد و فقط در این صورت است که می توان شاهد صیانت از صلح و امنیت جهانی بود.


کاظم جلالی
عضو کمیسیون سیاست خارجی مجلس
به اشتراک گذاری
کد خبر : 669653307126151766
برچسب‌ها :
لینک کوتاه :

ارسال نظر

  • مخاطبان گرامی، برای انتشار نظرات لطفا نکات زیر را رعایت فرمایید:
  • 1- نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • 2- نظرات حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های اسلامی منتشر نمی‌شود.
  • 3- نظرات پس از ویرایش ارسال می‌شود.
تصویر امنیتی: