• 0

داشتن اطلاعات شرط اول است

یکشنبه 30 مهر 1385 ساعت 07:07
«پدرم ، شکرالله بابان ، نویسنده و گوینده اخبار سیاسی بود و به خاطر تسلط به زبان کردی خبرها را به این زبان ترجمه و اجرا می کرد.
احساس قرابت ما به رادیو و تلویزیون از حرفه پدر سرچشمه می گرفت و به علت تعلق خاطر ایشان به ادبیات و شعر به این سمت و سو نیز کشیده شدیم .» بابک بابان فقط 9سال داشت که پدر بازنشسته شد، اما او هم همانند برادر بزرگش همه برنامه ریزی های زندگی اش را برای رسیدن به گویندگی تدوین کرد. همکاری او با شبکه جهانی جام جم آغاز شد و هم اکنون اخبار ورزشی شبکه خبر را می خواند.

از همان ابتدا کارتان را با گویندگی خبر ورزشی آغاز کردید؛

بله. در قسمت ورزشی «جام جم» 3 نفر بودیم . یکی سردبیر آقای حمید قاسمی که خیلی به من کمک کرد و دیگری دوست خوبم فرشید حسینی. من کارم را از آرشیو و تهیه کنندگی خبر که با تهیه کنندگی تولید فرق می کند آغاز کردم و بتدریج با کار دبیری هم آشنا شدم و پس از مدتی هم گویندگی خبر کابین را به من دادند.

چرا در شبکه خبر باز هم گویندگی ورزشی را ادامه دادید؛

شبکه خبر که تاسیس شد حمید قاسمی همراه گروه رفت که ورزشی این شبکه را پوشش دهد و من هم به خاطر علاقه و تحصیلاتم که در حوزه ورزشی بود باز هم گویندگی خبر ورزشی را ترجیح دادم. اطلاعاتم در حوزه های سیاسی زیاد خوب نیست.

پس به تخصصی شدن حرفه گویندگی اعتقاد دارید؛

بسیار زیاد. غیر از این که مردم عادت می کنند و آن فرد را با زمینه کاری خاصی می شناسند برای خود فرد هم راحت تر است. من وقتی با موضوعی آشنا هستم جملات آن را بهتر ادا و کمتر واژه ها را گم می کنم. در حالی که اگر به حوزه ای مانوس نباشم حتی در بیان درست آن مشکل دارم چه رسد به القایش.

بعضی از همکاران شما مدعی هستند که به همه حوزه ها مانوسند.

احتمالا توانایی اش را دارند. من همین هم که هستم زیاد است ، چون رشته های ورزشی متنوع و تخصصی هستند و ما باید در حدی که در بحث نمانیم و کار را ادامه دهیم اطلاعات داشته باشیم.

گوینده خبر در تلویزیون بازیگر هم هست؛

بازیگر که نیست ، ولی نوع خبر در تلویزیون یک نوع بازی است. گاهی خبری می خوانیم که برای ما ناراحت کننده است ، ولی نباید این حس را منتقل کنیم و هیچ فعل و انفعالی در فرم صدا و حالت صورت نباید پیش بیاید.

این بایدها و نبایدها از کجا می آید؛ واقعا نمی شود قالبهای قدیمی را کنار گذاشت؛

قالبی که باعث می شود گوینده حالت خشک به خودش بگیرد فرق می کند با قواعدی که باید رعایت شود. من حق ندارم سلیقه شخصی ام را در خبر پیاده کنم.

ولی در مواردی این کار را می کنید؛

خب در موارد خاصی مثل این که ایران افتخاری کسب می کند خب آن خبر را با افتخار و پیروزمندانه می خوانیم.

پس برای همان قالبها هم تبصره قائل هستید؛

آن شعف متعلق به ملت ایران است و نباید مستتر شود. یا فرض کنید وقتی کسی به مقدسات ما توهین می کند ما باید خبر را به گونه ای بخوانیم که بیننده را دعوت کنیم به این که خودش قضاوت کند.

غیر از همه آنچه از گذشتگان خود و با عنوان چارچوب های خبر آموختید چه شیوه جدیدی که از آن خودتان باشد وارد کار کرده اید؛

هنوز خیلی زود است برای این که بگویم سبک خاصی دارم ؛ ولی به نظرم هر کس وارد هر کاری می شود باید قواعد و چارچوب های آن را کاملا یاد بگیرد و با آنها مطابق شود، بخصوص در گویندگی که از قدیم مرسوم بوده که خشک و رسمی خبر بخوانیم. حالا اگر