• 43 6
  • 16

گفتگوی اختصاصی جام جم‌آنلاین با یک زوج ماجراجوی ایرانی

با پول رهن خانه دامبو را خریدیم/ 5 سال است در این فولکس زندگی می‌کنیم +عکس و فیلم

سه شنبه 26 اردیبهشت 1396 ساعت 00:01
یک فولکس واگن مدل 1975 کمپر ، یک زن و شوهر پایه و همراه و یک دنیای بزرگ پر از نقاط دیدنی و جذاب؛پر از مسیرهای نرفته و مکا‌ن‌های شگفت انگیز. برای سفر همین بهانه‌ها کافی است. بهانه‌ای که برای این زوج جوان، سبک متفاوتی از زندگی را به ارمغان آورده‌است؛ زندگی‌ای که همه روزها و شب‌هایش در سفر می‌گذرد.
دانلود

به گزارش جام‌جم‌آنلاین برای «علی نوروزی» و «مونا حسین‌زاده»، سفر یعنی خود زندگی. همین است که حالا زندگی‌شان در یک فولکس واگن خلاصه‌شده‌است؛ ماشینی که برای خریدش پول رهن خانه‌شان را داده‌اند و حالا، هم برایشان وسیله نقلیه است و هم سقف بالای سر. گفت‌وگوی جام‌جم‌آنلاین با این زوج ماجراجو را از دست ندهید؛ زن و شوهری که معتقدند در این دنیا یا انتخاب می‌کنی یا انتخاب می‌شوی و چه بهتر که انتخاب‌کننده باشی.

سفر رویای مشترک هردونفرتان بود؟

حسین‌زاده: ما از اول آشنایی مان دوست داشتیم جاهای جدید را ببینیم؛ این علاقه از دوران کودکی در دل هردو نفر ما وجودداشت ، دوست‌داشتیم تجربه‌های جدید داشته‌باشیم و می‌دانستیم در سفر این تجربه‌ها را به‌دست می‌آوریم. بعد از ازدواج به این علاقه که قبلا کشف کرده بودیم توجه کردیم. ما مدام درباره رویاهایمان حرف می‌زدیم و زندگی در یک خانه در کنج یک شهر جایی در این رویاها نداشت. کم کم به نقاط مشترک بیشرتی درباره این ایده رسیدیم. البته زمان برد تا به این جا برسیم. اوائل باوجود اینکه عاشق سفربودیم اما به خاطر شغل کارمندی علی شرایط سفرهای طولانی مدت را نداشتیم به خاطر همین سالهای اول ازدواجمان بیشتر به کوهنوردی می‌رفتیم یا طبیعت گردی می‌کردیم.

چطور شد که تصمیم گرفتید همیشه در سفر باشید؟

نوروزی: تصمیم هردونفرمان بود اما پیشنهاد اصلی را مونا داد. یک شب که من از سرکار به خانه برگشتم گفت:علی دیگر سرکارنرو! سر کاررفتن چه فایده ای دارد.

شما چه کار کردید؟

نوروزی: من از این پیشنهاد استقبال کردم و دقیقا فردای آن روز رفتم و استعفا نوشتم.

خانم حسین‌زاده شما چرا این پیشنهاد را به همسرتان دادید؟

من علی را می‌شناختم با روحیاتش آشنا بودم، می‌دانستم که زندگی کارمندی رویای همسرم نیست. ما همیشه آخر هفته ها سفر بودیم و او مجبور می‌شد چهارشنبه و شنبه را هم مرخصی بگیرد. دراین مدت خیلی باهم صحبت کرده‌بودیم ، به این نتیجه رسیده‌بودیم که ارزش تجربه‌هایی که درسفر به‌دست می‌آوریم به مراتب بیشتر از سرمایه‌ای است که قرار است از زندگی کارمندی پس‌انداز کنیم. به خاطر همین من پیشنهاد دادم که استعفا بدهد. می‌دانستم که از آن به بعد مرحله جدیدی را در زندگی‌ مشترک‌مان شروع می‌کنیم.

یعنی شما برای اینکه به دل جاده بزنید ، قید زندگی کارمندی را زدید؟

حسین‌زاده: ما همیشه در جاده بودیم؛ دقیقا از وقتی که ازدواج کردیم هفته‌ای نبود که مسافرت نرویم. سفرهایمان را آن اوائل با یک جیپ شروع کردیم که اتفاقا ماشین عروس مان هم بود. مدتی با این جیپ سفر می‌رفتیم بعد ماشین‌های دیگری خریدیم.

نوروزی: یک مدت بلیزر داشتیم، یک مدت چروکی و بعد جیب آهو و ...

چرا این همه ماشین عوض ‌کردید؟

نوروزی : هر ماشینی برای خودش یک مشکلی داشت؛‌ مثلا جیپی که اول عروسی داشتیم روباز بود ، جای خواب هم نداشت . درحالیکه ما در بسیاری از سفرهایمان به هوای بارانی می‌خوردیم. یا شرایطی پیش می‌آمد که نمی‌توانستیم چادر بزنیم. جیب آهویی هم که خریدیم با اینکه بزرگتر بود و سرپوشیده بود اما باز هم مشکل جای خواب را داشت.

حسین‌زاده: در مسافرت‌های مداوم جای خواب اهمیت زیادی دارد؛ نمی‌توان مدام چادر زد و چادر را جمع کرد. البته ما تجربه خرید کاروان را هم داشتیم. کاروان را پشت همان جیپ آهو می‌بستیم. سفرهای زیادی هم با کاروان رفتیم. اما آن هم برای خودش مشکلاتی داشت. مثلا نمی‌شد هرجایی کاروان را پارک کرد یا درهر جاده‌ای اجازه ورود ندارد.

نوروزی : البته ما اولین سفر خارجی‌مان را با همین کاروان رفتیم. از طریق مریوان رفتیم سلیمانیه عراق. اما در همین سفر بود که با مشکلات کاروان آشنا شدیم؛مثلا چون به‌طورجداگانه‌ای به پشت جیپ وصل می‌شد ، کنترلش در جاده در پیچ وخم مسیر و...سخت بود.

چطور به این فولکس واگن رسیدید؟

نوروزی: ما خیلی دنبال ماشین مناسب بودیم، این فولکس راهم از طریق آگهی در اصفهان پیداکردیم. اما برای خریدش پولی نداشتیم بعد با خودمان فکر کردیم ما که می‌خواهیم دائمادر سفرباشیم چه احتیاجی به خانه داریم. همان موقع خانه را پس دادیم پول رهنش را گرفتیم و این ماشین راخریدیم.

ماشین را چند خریدید؟

نوروزی: 9 میلیون برای خود ماشین هزینه کردیم و یک میلیون هم برای تجهیز وسایل داخل ماشین.

فضای داخل ماشین چقدر است؟ چه چیزهایی داخل ماشین دارید؟

حسین‌زاده : تقریبا همه وسایلی که برای زندگی نیاز است در ابعاد کوچکتر اینجا جمع‌کرده ایم ؛مثلا اجاق گاز، آبگرمکن حمام، سرویس بهداشتی ،یخچال، تخت و...

نوروزی: فضای داخل ماشین 4 متر در 1.90 است.

هزینه سفرهایتان را از کجا می‌آورید؟

حسین‌زاده: از تورهایی که برگزار می‌کنیم مثلا در بعضی سفرها با خودمان همراه می‌بریم. و همین‌طور از فروش یکسری کارهای صنایع دستی که خودم وخواهرم درست می‌کنیم؛ ‌البته بیشتر خواهرم. اینها را در گرجستان و ترکیه بیشتربه توریست‌های اروپایی فروختیم.

بیشتر کدام یکی رانندگی می‌کنید ؟

حسین‌زاده: قاعدتا بیشتر علی پشت فرمان است، چون واقعا عاشق رانندگی است. اماهروقت خسته بشود من هم رانندگی می‌کنم.

چند سال است در سفرید؟

نوروزی: حدودا 5 سالی می‌شود. اواخر سال 90 بود که دامبو را خریدیم .

چرا دامبو؟ این اسم را چطور انتخاب کردید؟

حسین‌زاده: دامبو اسمی بود که من انتخاب کردم. اگر یادتان باشد دوران کودکی ما کارتونی پخش می‌شد که اسم شخصیت‌اش دامبو بود؛ فیلی که گوش‌های خیلی بزرگی داشت و پرواز می‌کرد.من احساس کردم وقتی ما درهای این فولکس راباز می‌کنیم با این دماغه جلوی ماشین که زاپاس روی آن قرار گرفته خیلی شبیه دامبو می‌شود.

نوروزی: دامبو دقیقا مثل خانه‌ ماست. واقعا با آن احساس خوشبختی می‌کنیم. احساس می‌کنم دامبو هم ما را دوست دارد و حرف هایمان را می شوند؛ مثلا یک‌بار که وسط بیابان خراب شده بود و هیچ راهی برای رسیدن به تعمیرگاه نداشتیم با او حرف زدیم و گفتیم: پسر خوب تو که ما را تا اینجا آورده‌ای؛ این رسم رفاقت نیست که ولمان کنی. چند دقیقه بعد استارت زدیم و روشن شد.

با دامبو به کجاها سفر کرده‌اید؟

نوروزی: در ایران همه استان‌ها را بدون استثنا از نزدیک دیده‌ایم.بیشتر شهرهای استان‌ها را هم دیده‌ایم. در بعضی استان‌ها به روستاهای کوچک و بزرگ هم سرزده ایم. الان فکر کنم فقط تعدادی روستا مانده که ندیده باشیم.

حسین‌زاده: سفرهای خارجی هم هند ،ترکیه،گرجستان ،ارمنستان و عراق.

پیش آمده که در جاده یا مسیری گم شده باشید؟

نوروزی: خیلی زیاد. چون یک سری مسیرها هست که وقتی در جی‌پی‌اس می‌زنی و سر مسیر می‌رسی، می‌بینی چند تا دوراهی دارد و مسیر خیلی مشخص نیست. اما ما روی تجربه ای که به دست آوردیم جلو می‌رویم.

حسین‌زاده: البته علی مسیریابی‌اش خوب است.

شما تقریبا یک‌جور سفر ارزان انجام می‌دهید؟

حسین‌زاده: بله. سفر ارزان هم یک سبک سفر است و اتفاقا مهارت زیادی می‌خواهد. یعنی باید یادبگیریم که ارزان سفر کنیم. باید حساب کتاب همه چیز را داشته‌باشیم، از پول بنزین گرفته تا غذا و مخارج ماشین. اما نکته اینجاست که نباید سخت بگیریم. باید روحیه سفر داشته باشیم. حتی با نان و پنیر هم می‌توان سیر شد.

در این 5 سال از مسیری که انتخاب کردید پشیمان نشدید؟ اینکه زندگی راحت کنج یک خانه را کنار گذاشتید و به دل جاده زدید؟

نوروزی: بارها پیش آمد که در شرایط سخت قراربگیریم. مثلا بین راه حتی در کشورغریب پولمان تمام شد یا ماشین خراب شد یا جلوی حرکت‌مان راگرفتند، چندین بار مریض شدیم و دهها مشکل دیگر... اما ما این راه را انتخاب کرده‌ایم ،این انتخاب خیلی مهم است. من معتقدم که در این دنیا یا باید انتخاب کنی یا انتخاب می‌شوی. ببینید همانطورکه گفتم من هم مثل خیلی از شماها کارمند بودم ، در شرکت‌مان رتبه خوبی داشتم، 8سال سابقه داشتم. اما وقتی این تصمیم را گرفتیم، پیه همه چیز را به تن مالیدیم و الان هم پشیمان نیستیم این راهی بود که خودمان انتخاب کردیم.

چه آرزویی دارید؟حتما سفربه دور دنیا؟

حسین‌زاده: دقیقا...خیلی دوست داریم به دور دنیا سفرکنیم، دوست داریم شرایطی برایمان مهیا شود که نماینده فرهنگ کشورمان در کشورهای دیگر باشیم. پیام صلح و دوستی مردم ایران را به مردم دیگرکشورهای دنیا برسانیم. چون ماهمه جاهای ایران را دیده‌ایم، می‌دانیم که نماینده‌های خوبی هستیم.

مینا مولایی - خبرنگار جام‌جم‌آنلاین

به اشتراک گذاری
کد خبر : 2843560200837770696
لینک کوتاه :

اخبار مرتبط

ارسال نظر

  • مخاطبان گرامی، برای انتشار نظرات لطفا نکات زیر را رعایت فرمایید:
  • 1- نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • 2- نظرات حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های اسلامی منتشر نمی‌شود.
  • 3- نظرات پس از ویرایش ارسال می‌شود.
تصویر امنیتی :

نظرات شما ( 16 نظر )

( 3 ) ( 0 )
درود بر این زوج عزیز.ای كاش حداقل یك ماشین دودیفرانسیل و یا یك ون میداشتند.متأسفانه انسان های خوب و با فرهنگ،درآمد و پولشون خیلی كمتر از حقشون است.آرزوی سلامتی براشون دارم.
( 4 ) ( 0 )
آفرین به این اراده که لذت زندگی را فهمیدید
( 3 ) ( 0 )
ایولا
( 0 ) ( 6 )
درروستائی بسیار دور با راه مالرو 45کیلومتری2سال سربازی کرده از زندگی در انجا خیلی راضی بوده ام وشکایتی نداشته ام وهمیشه تمام راه را پیاده طی کرده ام.انواع زندگی را دیده ام .ولی حقیقتش ان دو نفر هر دو مشترکا دارند از یک چیز فرار میکنند .ولی خودشان نمیدانند از چه؟انان یک روزی بخود میایند وبه زندگی داخل اجتماع بر میگردند.هیچ لذتی بالا تر از لذت خدمت گذاری ولو بسیار اندک به جامعه نیست.
( 0 ) ( 4 )
حتما وضعشون خوبه که نیازی به کار کردن ندارن یا شایدم پدر و مادرشون ساپورت مالیشون میکنن گشتن کل ایران حداقل 50 میلیون بودجه میخواد تازه خرج خوراک پوشاک هم هست احتمالا یه پولی تو بانک گذاشتن با سودش دارن زندگی میکنن
( 2 ) ( 0 )
بارك ا.... خوش به حالتون موفق باشین
( 26 ) ( 2 )
ای کاش میتوانستند از طریق یونسکو و سازمانهای گردش گری کشورها سفیر حسن نیت محسوب شده و توسط آنان ساپورت مالی میشدند.
( 0 ) ( 0 )
باسلام وخسته نباشید وتشكر ازشما بابت این گزارش زیباتون.لطفا اگر امكانش هست آدرسی یا شماره یا ایمیلی ازاین زوج برای ما ارسال فرمایید تاباهاشون و ایده هاشون بیشتر آشنا بشویم. ممنون میشویم.
( 0 ) ( 0 )
با آرزوی سلامتی.خوش بگذره.
( 60 ) ( 6 )
باسلام:خوش به حالشون واینکه باید به این جرات وجسارت آفرین گفت.آرزوی سلامتی وموفقیت برای این عزیزان هموطن دارم.
( 0 ) ( 0 )
خوندن این گزارش باعث شد من هم جدی تر به این روش زندگی فكر كنم....البته هركسی بنا به تجربیاتش یك تعبیری از این سبك زندگی داره.من كه عاشق این مدل زندگی هستم.برام دعا كنید موانع پیش روی زندگی ام برای تصمیم گیری نهایی برداشته بشه و منم به جمع گردشگران این مرز و بوم بپیوندم.
( 1 ) ( 0 )
من واقعاً با استفاده از لفظ خوش به حال مشكل دارم و مخصوصاً در این موقعیت ، من واقعاً پیشنهاد میدم شماهایی كه لایك زدید كارو زندگی رو ول كنید برید همش سفر . بهانه نیارید آی زن داریم . شوهر داری . بچه داریم . این كار دل میخواد و عدم توجه به مادیات كه تقریباً هیچكدوم از عزیزانی كه لایك زدن و حتی خود من دل كندن از داشته هامون و نداریم.
( 0 ) ( 0 )
گزارش بسیار جالبی بود . برای دامبو و همسفراش آرزوی موفقیت دارم .
( 0 ) ( 0 )
موفق و پیروز باشید
( 1 ) ( 1 )
سلام اكباتانی هستم 22 ساله از همدان و دانشجوی دانشگاه بوعلی سینای همدان. از آقای نوروزی و خانم حسین زاده دعوت می كنم در این فصل زیبای بهار به همدان تشریف بیاورند. از طبیعت زیبا و بكر كوهپایه الوند و روستاهای اطراف و سد شهناز دیدار نمایند. از كهن شهر باستانی هگمتان دیدن نمایند. تفاهم جالبی دارند و این به سادگی امكان پذیر نیست. در زمانه ای كه معمولا پسران و دختران به فكر ثروت اندوزی هستند و آینده و رویای خود را درآرزوی داشتن پنت هوس و جكوزی و پورشه زیبا تصور می كنند، همت بزرگی دارن این زوج كه از لذت گردشگری خود را محروم نكرده اند و محدودیتهای مالی هم سد راه آنان نشده است. امیدوارم شرایط مشابهی برای من نیز مهیا شود كه با همسر آینده ام كه نمیدانم كیست و الان كجاست، به طبیعت بزنیم و از سفر در ایران عزیزمان لذت ببریم و از زندگی با هم نیز لذت ببریم. برای آقای نوروزی و خانم حسین زاده همچنین آرزوی سلامتی دارم و امیدوارم به زودی با بدست آوردن استطاعت مالی مضاعف و بدون نگرانی از هزینه های سفر، با یك خودروی جدید مسافرتی و بدون درد سر به ایرانگردی و جهانگردی خود ادامه دهند و از تجربیات خود ما نوجوانان ایران زیبا را بهره مند نمایند. با ارادت و ادب سعید اكباتانی، از پایتخت فرهنگ و تمدن ایران زمین اردیبهشت 1396
( 0 ) ( 0 )
انشا الله به آرزویتان سفر به دور دنیا برسید ،زندگی ساده زیست را یاد گرفتن چقدر جالب هست