• 1 0
  • 0

تولد مجتبی کامکار!

سه شنبه 31 اردیبهشت 1392 ساعت 12:06
برخی آهنگسازان معتقدند خواننده، یک مجری بی‌کم‌وکاست است و او باید همانند بازیگری که در اختیار کارگردان قرار می‌گیرد، نظرات آهنگساز را (همچون کارگردان) آن‌طور که او می‌خواهد اجرا کند.

یکی از طرفداران پروپاقرص این نوع نگاه هوشنگ کامکار است که در حقیقت در آن سربام خواننده‌سالاری قرار دارد و خواننده را به مثابه یک ساز می‌نگرد، اما با وجود احترام به نظر این هنرمند برجسته باید عرض کنم که بواقع در موسیقی ایرانی، خواننده نقشی فراتر از یک ساز دارد؛ البته در موسیقی غربی یا اپرا هم خواننده مثل یک ساز نیست؛ به هرحال چند سالی است یک خواننده ایرانی تلاش دارد این قضیه را به اثبات برساند که خواننده همان ساز است و نه بیشتر و چه بسا کمتر! زیرا هر هفته یا هر ماه با یک گروه روی صحنه می‌رود؛ اصلا هفته و ماه نه ! صبح در یک شهر اجرا دارد و بعد از ظهر در شهری دیگر؛ شاید بهترین گزینه برای هوشنگ کامکار همین مجری آواز باشد.

تولد مجتبی

باز هم «لغو» و باز همان داستان مغموم و تکراری ضدحال برای اهالی موسیقی! در تهران برنامه «سایت موسیقی ما» که قرار بود هفته گذشته در تالار وحدت برگزار شود، چند ساعت مانده به اجرای برنامه لغو شد. دقیقا مصداق دقیقه 90. حتی بسیاری از مدعوین پشت درهای بسته تالار وحدت هاج و واج مانده بودند و نمی‌دانستند اشتباه از کجا و از کیست؟!

اما نکته بامزه در همین برنامه لغو شده اعلام وجود یک موسیقیدان خیالی به نام «مجتبی کامکار» به عنوان عضو هیات داوران بود و در واقع این آقا «مجتبی» را به جمع خانواده بزرگ کامکارها اضافه کرده بودند و بامزه‌تر این‌که هوشنگ کامکار در پاسخ به دعوت یکی از دست‌اندرکاران برنامه شرط گذاشته بود که در صورت حضور مجتبی کامکار، ما برادران نیز در این برنامه حاضر خواهیم شد.

نامه عبرت‌آموز

این روزها انتخابات ریاست جمهوری تقریبا همه موضوعات فرهنگی و اجتماعی را تحت‌الشعاع خود قرار داده است؛ حضور عزت‌الله انتظامی در محل ثبت‌نام نامزدها در وزارت کشور تبعات و حواشی مختلفی را دربرداشت و یک‌بار دیگر نقش و اعتبار بسیار بالای هنرمندان و جایگاه فرهنگی و هنر و استیلای آن را بر سیاست به اثبات رساند و در این میان نامه غبطه‌آمیز دختر علیرضا افتخاری در این خصوص بسیار پندآمیز و عبرت‌آموز بود.

قطعا هنرمندان بامشاهده این وقایع بیشتر به اهمیت و جایگاه فرهنگ و هنر پی برده و مسئولیت خطیرتری پیدا می‌کنند که حفظ و صیانت از آن جایگاه امری مهم و ضروری است.

حمیدرضا عاطفی - روزنامه‌نگار و منتقد

به اشتراک گذاری
کد خبر : 1051869547959736444
برچسب‌ها :
لینک کوتاه :