• 5 1
  • 0

گوهری که مانند نداشت

چهارشنبه 3 آذر 1395 ساعت 07:29
صدای سلیم موذن‌زاده اردبیلی از عشق می‌آمد عشقی که در میان ایرانیان به معرفت و حقیقت و اهل‌بیت (ع) می‌بینیم.

تسلط آن مرحوم به زبان عربی به او توانایی می‌بخشید که در کنار نوحه‌خوانی به زبان‌های ترکی و فارسی، اشعار عربی را نیز بخواند. توانایی شگفت‌انگیز دیگر مرحوم مؤذن‌زاده، خواندن ملودی‌های مختلف بود.

او توانایی داشت که شعر عربی را با ملودی عربی بخواند و در همان لحظه، شعری با همان مضمون را به زبان ترکی یا فارسی و با لحن و ملودی ترکی یا فارسی می‌خواند البته این حسی درونی بود و او این کار را بسیار روان و بدون هیچ تکلفی انجام می‌داد.

گاهی مدولاسیون و تغییر تونالیته در مرکب‌خوانی با فکر صورت می‌گیرد، ولی او بدون تأمل و براحتی این کار را انجام می‌داد.

مرحوم موذن‌زاده از مقام‌های ترکی و دستگاه‌های موسیقی ایرانی شناخت کافی داشت و در مرثیه‌سرایی‌هایش آنها را به کار می‌بست.

صدای زیبا در خانواده ایشان موروثی تلقی می‌شود، ولی او اوج‌خوانی‌های ویژه‌ای داشت که خاص خودش بود.

همیشه نوحه‌اش را با صدای بم دلنشین آغاز می‌کرد و آنجا که به قول خودش می‌خواست مجلس را آتش بزند اوج می‌گرفت.

به همه ایرانی‌های اهل معرفت و اهل نظر، درگذشت این گوهر ارزشمند را تسلیت می‌گویم. نبود ایشان باعث تأسف است.

مرحوم سلیم مؤذن‌زاده و برادر مرحومش، استاد رحیم مؤذن‌زاده اردبیلی با آن اذان ماندگارش از افراد استثنایی و کم‌نظیر روزگار بودند. او در مرثیه‌خوانی صاحب سبک بود؛ گوهری که شاید در آینده نیز مانندی نداشته باشد.

دکتر حسام‌الدین سراج - هنرمند و استاد دانشگاه تهران

به اشتراک گذاری
کد خبر : 2630168995768907900
لینک کوتاه :

اخبار مرتبط

اخبار پیشنهادی از سراسر وب

    ارسال نظر

    • مخاطبان گرامی، برای انتشار نظرات لطفا نکات زیر را رعایت فرمایید:
    • 1- نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
    • 2- نظرات حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های اسلامی منتشر نمی‌شود.
    • 3- نظرات پس از ویرایش ارسال می‌شود.
    تصویر امنیتی: