• تصویر سعید شهروز

    سعید شهروز خواننده صاحب سبک و پرطرفدار ایرانی متولد ۱۶ اردیبهشت ۱۳۵۰ در تهران خیابان دامپزشکی می باشد .اصلیت او به استان همدان و شهرستان نهاوند برمیگردد و علت اصلی وجود اهنگهای لری در البوم های او همین امر می باشد. و تاکنون ۸ البوم روانه بازار کرده است، که از این حیث بعد از خشایار اعتمادی پر کار ترین خواننده مجاز داخلی در عرصه ی پاپ محسوب می شود.همچنین شهروز با بیش از ۴میلیون نسخه فروش از مجموع البوم ها جزء سه خواننده پرفروش ایرانی در کنار شادمهر عقیلی و محمداصفهانی است. شهروز در کنار کارخوانندگی به کار اهنگسازی نیز مشغول است.

  • تصویر رحیم  شهریاری

    رحیم شهریاری در سال ۱۳۴۹ در محله شنب غازان تبریز به دنیا آمد. از همان دوران کودکی علاقه خود را با خواندن سرود و آهنگ‌های آذربایجانی نشان داد و همزمان با تحصیل در دانشگاه نزد یوسف عظیم زاده، ساز قارمون را فرا گرفت و از استادان جمهوری آذربایجان بهره فراوانی جست. از سال ۱۳۶۸ با ارکسترهای مختلف همچون سهند (به سرپرستی رشید وطن‌دوست) و هلال احمر تبریز، دانشگاه آزاد و غیره همکاری داشته‌است.
    در سال ۱۳۷۵ با تشکیل گروه آراز کنسرت‌های متعددی را در داخل و خارج از کشور داشته و آلبوم‌های گلمدین، یالان دنیا، هایدی سویله، ریحان، آرزو قیزیم، بیاض گئجه لر، ایپک، سن سیز، وفاسیز، آغلاما، عصرین گوزلی، خبرین یوخدور، گئتمه قال، گوزللرین گوزلی، کیم بیلیر، یاواش یئری و سنه گوره از جمله فعالیت‌های اوست.

  • تصویر بهراد  شهریاری
  • تصویر مهرداد شهسوارزاده
  • تصویر جلیل شهناز

    جلیل شهناز، در سال ۱۳۰۰ در اصفهان به دنیا آمد. تقریباً همه اعضای خانواده وی با موسیقی آشنایی داشتند و در رشته‌های مختلف هنر از جمله تار، سه‌تار، سنتور و کمانچه به مقام استادی رسیدند. پدرش شعبان خان علاقه وافری به موسیقی اصیل ایرانی داشت و علاوه بر تار که ساز اختصاصی او بود، سه‌تار و سنتور هم می‌نواخت. عموی او غلامرضا سارنج هم از نوازندگان کمانچه بود.
    جلیل شهناز، از کودکی به موسیقی علاقه‌مند شد و نواختن تار را در نزد عبدالحسین شهنازی و برادر بزرگ خود حسین شهناز که به خوبی ساز می‌نواخت، آغاز کرد. پشتکار زیاد و استعداد شگرف جلیل به حدی بود که در سنین جوانی از نوازندگان خوب اصفهان شد.
    شهناز، در جوانی با حسن کسایی (نوازندهٔ سرشناس نی) آشنا شد که این آشنایی آغاز همکاری بلندمدت آن دو بود. جلیل شهناز از سال ۱۳۲۴، در تهران ساکن شد و با رادیو تهران شروع به کار کرد و در بسیاری از برنامه‌ها به عنوان تک‌نواز شرکت کرد.
    این نوازنده تار در طول زندگی هنری خود با هنرمندان والای کشور از جمله فرامرز پایور، حبیب الله بدیعی، پرویز یاحقی، همایون خرم، علی تجویدی، منصور صارمی، رضا ورزنده، امیر ناصر افتتاح، جهانگیر ملک، اسدالله ملک، حسن کسائی، محمد موسوی، تاج اصفهانی، ادیب خوانساری، محمودی خوانساری، عبدالوهاب شهیدی، اکبر گلپایگانی، حسین خواجه امیری و محمد رضا شجریان همکاری داشته‌است.
    وی در دههٔ ۱۳۶۰ همراه با فرامرز پایور (سنتور)، علی اصغر بهاری (کمانچه)، محمد اسماعیلی (تنبک) و محمد موسوی (نی) «گروه اساتید» را تشکیل داد و با این گروه، مسافرت‌های متعددی به کشورهای اروپایی، آسیایی و آمریکا داشت.
    وی در سال ۱۳۸۳ به عنوان چهره ماندگار هنر و موسیقی برگزیده شد. در سال ۱۳۸۷، محمدرضا شجریان، گروهی که با آن کار می‌کرد را به افتخار جلیل شهناز، گروه شهناز نام گذاشت.
    جلیل شهناز، علاوه بر نواختن تار، که ساز اختصاصی اوست، با نواختن ویولون، سنتور و تمبک نیز آشنایی دارد. معروف است که او در شیوه نوازندگی می‌تواند با ساز خود علاوه بر نواختن، آواز هم بخواند.
    شاید بتوان به جرأت عنوان کرد که جلیل شهناز نه تنها در بین نوازندگان تار بلکه بین تمام نوازندگان معاصر موسیقی اصیل ایرانی بی نظیر است و تک تک اساتید برجسته موسیقی، هنر او را در تکنوازی، بداهه نوازی و جواب آواز ستوده‌اند و می‌ستایند.

  • تصویر گروه  شِواش
  • تصویر علی  شوکت

    علی شوکت، کوچکترین فرزند خانواده شوکت، به همراه برادر و دو خواهرش در آغوش خانواده ای هنرمند رشد کرد. پدرش "هوشنگ شوکت" از خوانندگان محبوب زمان خودش بود و مادرش "زهرا میزبانی" معلم و استاد رشته هنر و طراحی لباس بود.
    علی در کودکی با ملودیکا آشنا شد، سازی که سر آغاز پرهیجانی برای یادگیری حرفه ای پیانو،گیتار و گیتار بیس در آینده ای نه چندان دور شد. علی در نوجوانی متوجه شد که وارث صدای رسا و خوش پدر است ، انگیزه ای شیرین برای فراگیری خوانندگی حرفه ای در کنار موسیقی، پس سلفژ و صداسازی را با همراهی خانم "الهه حمیدی" و نواختن گیتار بیس را در کنار "بابک ریاحی پور" فراگرفت.
    جذابیت هنر برای علی ، او را به سمت بازیگری هم سوق داد و در سال 71 به درخواست "هادی مرزبان" در تاتر"شب روی سنگفرش خیس" و "تنبورنواز" به ایفای نقش پرداخت. این دو اجرا بازی در فیلم" مرد نامرئی"فریال بهزاد را به دنبال داشت اما از آنجاییکه موسیقی جاذبه خاصی برای او داشت، پیشنهاد دوباره فریال بهزاد مصادف با سفر علی به سوئیس شد. سفری که هدف اصلی اش پیدا کردن سرنخی برای رسیدن به خواسته های اصلی زندگی اش بود. علی پس از باز گشت به ایران در 79 در کنار موسیقی و خلق تک تک آثار آلبومش به گذراندن دوره های طراحی و کارشناسی جواهر پرداخت و این دوره را با سفری به تایلند تکمیل کرد. در این دوران "علی شوکت" با عشق و علاقه تلاش کرد استعداد و توانایی های خود را در اولین قدم با آلبوم "بیست شهریور" به ثمر برساند.

  • تصویر شهرام  شکوهی

    شکوهی موسیقی را از سال ۱۳۷۱ با کلاس آواز ایرانی شروع کرده به مدت ۳ سال آواز کار کرد. او هم به گیتار علاقه داشت و هم به آواز سنتی. در دوران دانشجویی در حدود سال ۱۳۸۰ عضو گروهی بود که کنسرت‌های دانشجویی را برگزار می‌کرد؛ ولی بنا به دلایلی از موسیقی کناره گرفته و تا مدت‌ها تقریباً موسیقی را فراموش کرد و معتقد بود نباید به موسیقی به چشم یک شغل نگاه کرد. ورود وی به موسیقی حرفه‌ای در سال ۱۳۸۵ و با آهنگ «مدارا» اتفاق افتاد. این ورود کاملاً ناخواسته بود حتی در خانواده هم مخالف حضور وی در عرصهٔ موسیقی حرفه‌ای بودند. در این که سال قرار بود مراسم «خانهٔ فرهاد» برگزار شود، به پیشنهاد یکی از دوستانش شرکت کرد و برای آن مراسم قطعهٔ «مدارا» را در یک استودیوی خانگی کوچک و با کمترین امکانات ضبط کرد؛ اما آن برنامه لغو شد. سبک خوانندگی شهرام شکوهی با صدای موسیقی سنتی ایرانی است. وی که معتقد است به اندازهٔ کافی این صداها شنیده شده، بنابراین سعی کرد نوع استفاده از آن را تغییر داده و با موسیقی بر پایهٔ گیتار اسپانیش تلفیق کند.

  • تصویر مهدی شکوهی
  • تصویر خسرو شکیبایی