jamejamonline
فرهنگی صدا و سیما کد خبر: ۹۷۶۷۵۶ ۱۹ آذر ۱۳۹۵  |  ۱۳:۵۶

گفت و گوی جام جم آنلاین با لاله صبوری

دوره، دوره بیکاری است!

لاله صبوری از آن دسته بازیگران خوب سینما و تلویزیون است که این روزها او را کمتر در قاب جادویی تلویزیون و پرده نقره ای سینما می بینیم، همین کم کاری بهانه ای شد تا ما در جام جم آنلاین، به سراغ او برویم و در یک روز تعطیل گپ و گفتی با این هنرمند خوب کشورمان داشته باشیم.

دوره، دوره بیکاری است!

به گزارش جام جم آنلاین، صبوری در کارنامه اش حضور در مجموعه جنگ 77 در کنار مهران مدیری و نقش «مریم» را دارد و همچنین تصویر او را در سریال هایی از جمله دوقلوها، خانه ای روی تپه، بزرگمرد کوچک ، رستوران خانوادگی، این زمینی ها و ... دیده ایم.

خانم صبوری چند وقتی است خبری از شما نیست.

خبری از من نیست، چون فعلا هیچ کار خاصی نمی کنم...

با خیلی از هنرمندان که صحبت می کنیم همه از همین شرایط رنج می برند و می گویند خبری نیست، کاری نمی کنیم...

خب دوره ، دوره بیکاری است، ‌پیشنهادی نمی شود، کاری نیست، اگر هم باشد، پیشنهادی است که آدم انجام ندهد، بهتر است.

یعنی فیلمنامه ها مشکل دارد؟

واقعا کارهایی است که درخور یک هنرمند نیست، آدم دلش می خواهد کار کند ولی خب نه به هر قیمتی و نه در هر شرایطی...

فکر کنم برای یک هنرمند این شرایط دشوار باشد، فارغ از مسائل اقتصادی، حوصله تان سر نمی رود؟

یک کارگاه فیلمنامه نویسی دارم که در کنار شاگردانم با هم کار می کنیم و از این نظر شاید آن خلا جبران شود

این کارگاه کجا برگزار می شود؟

شخصی است، در دفتر خودم برگزار می کنیم. فیلمنامه می نویسم و البته فیلمنامه نویسی تا تصویب بشود و اتفاق بیفتد خیلی زمان می برد، به هر حال روزهای بیکاری روزهای بدی است، نمی دانم چه کسانی دارند کار می کنند که امثال ما هیچ اتفاقی برایمان نمی افتد.

فکر می کنید این بیکاری که فراگیر هم شده است چه دلیلی دارد، برخی می گویند مافیایی وجود دارد و پشت پرده در سینما و تلویزیون زد و بندهایی است؟

این موارد که شما گفتید که احتمالا هست ، نمی توانیم بگوییم نیست، چون یک دفعه می بینید هنرمندانی که قبلا راحت کار می کردند ناگهان یک سال خانه نشین می شوند و تلفن شان زنگ نمی خورد، از طرفی من احساس می کنم ‌تولید هم کم شده است ولی باز هم معتقدم مسائل دیگری است که عده کثیری هیچ پیشنهادی ندارند.

در حوزه تئاتر چطور؟

حوزه تئاتر هم خبری نیست و فعالیتی ندارم

برویم سراغ فعالیت های مکتوب، خانم صبوری شما مجموعه شعر هم چاپ کردید، « جاماندن» در انتشارات فصل پنجم، کتاب دیگری نمی خواهید چاپ کنید؟

در این زمینه چون بیشتر دل نوشته های خودم هست ، دارم کار میکنم ولی نمی توان آن را به عنوان کار محسوب کرد، از طرفی مجموعه داستان های خودم را هم دارم جمع آوری می کنم، تنبلی کردم در این حوزه باید زودتر منتشر می شد.

خانم صبوری شما همیشه یک نوع شیطنت خاص و بامزه ای در نقش آفرینی هایتان وجود دارد، دوست دارم بدانم این شیطنت از کجا ریشه می گیرد؟

شاید به دوران کودکی ام برگردد، من همیشه یکی از شیطان‌ترین بچه‌ها بودم. یادم است با خواهر و برادرم یک تیم سه نفره تشکیل داده بودیم که من رئیس گروه بودم و انواع و اقسام خرابکاری ها را نقشه می کشیدیم انجام دهیم، شاید الان بگویم باورتان نشود من چندبار نزدیک بود منزلمان را کلا به آتش بکشم و حتی یک بار آتش نشانی هم آمد!

اگر بخواهید از میان همه نقش های بامزه و خوبی که مردم از آنها خاطره دارند،‌یکی را انتخاب کنید ، کدام نقش است؟

در سریال «این زمینی ها» نقش «ستاره» را بازی می کردم که این نقش را خیلی دوست داشتم، دختری که که از مریخ آمده بود و برای خودم همیشه زنده است.

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:
سرویس فرهنگی - یادداشت بیشتر
بهار می آید، کرونا می رود

بهار می آید، کرونا می رود

بهار در راه است، مثل هر سال همین موقع. زمستان می رود و بهار می آید. همین گزاره ساده و طبیعی که تکرار هر ساله طبیعت است به ما یادآوری می کند کرونا هم می‌رود و روزهای سلامت گذشته بازمی گردد.

عیدی پایتختی‌ها به مردم

عیدی پایتختی‌ها به مردم

آدم‌ها آرزوی زیادی دارند برای خود و دیگران. در شرایط فعلی جامعه ما و جامعه جهانی آرزوهای شخصی و آرزوهای گروهی در هم گره خورده اند.

عید یعنی حال خوب

عید یعنی حال خوب

از عید پارسال،از لحظه تحویل سال،از بهار نارنج که کنار هم بودیم کدام مان فکرش را می‌کردیم سالی اینقدر سخت و پر حادثه را تجربه کنیم؟ تقویم امسال را از فروردینش که ورق بزنید تا همین اسفند پر بوده از سختی و حادثه.

سرویس فرهنگی - گفتگو بیشتر